Fleur Meijer: ‘Daarna zei ik iets dat ik conform de Vrede van Lissabon beter niet had kunnen zeggen’

Column Fleur Meijer

VIVA-journalist Fleur Meijer (37) schrijft over wat haar zoal bezighoudt.

‘Wat vooraf ging: er waren plannen voor een vakantie. Voor die vakantie waren onder andere nodig: data. De Kameel leek alleen geenszins bereid een gaatje in zijn agenda te vinden om wat gaatjes in zijn agenda te vinden. En zo kwam het dat ik, na sabotagepoging twee, in verbaal drakenvuur ontstak.’

Fleur Meijer: ‘Je hoeft maar aan vakantie te dénken en de boobytraps des internets staan al klaar’

‘Zittend op de rand van de bank, nog narokend van het verwijtenkanon, de as van onze schouders vegend, konden de Kameel en ik in elk geval de volgende conclusie trekken: ja, we waren erg aan vakantie toe. En ja, goed, oké: de Kameel hád misschien wat gedrag vertoond dat je zou kunnen opvatten als gebrek aan interesse, maar hij wilde heus graag weg, dat was het niet, hij moet gewoon altijd even schakelen. En ja, goed, oké: misschien hád ik een en ander ook wel zelf in de hand gewerkt en ís een maandagochtend, net voor hij naar zijn werk moet, niet, nou ja, een ideáál moment om vakanties te willen plannen, maar…’

‘Nu moest ik niet wéér beginnen. ‘Nee. Sorry,’ zei ik. ‘Sorry,’ zei hij. ‘Nog steeds Portugal?’ vroeg ik. ‘Nog steeds Portugal,’ antwoordde hij. Even later waren er, op kalme en diplomatieke wijze, data en tickets gevonden. En had ik, conform de zojuist gesloten Vrede van Lissabon, carte blanche gekregen wat betreft accommodatie – dat leek de Kameel het beste. Opgelucht ging ik akkoord. En daarmee was, ik dacht het echt, de wrevel wel zo’n beetje geleden en kon ik op zoek naar tweemaal een hotel, huis of B&B in en rondom Lissabon.’

‘Wel was ik, zei ik even later, ineens een beetje duizelig. En zo misselijk’

‘Ontspannen startte ik ‘s ochtends de laptop op. Booking.com wreef zich in de handen, greep zijn roeptoeter en tetterde vierhonderd accommodaties lang dat ik er echt nú bij moest zijn, snel! Nog vier kamers over! Nog twee kamers over! Nog één kamer over! Vijf anderen kijken op dit moment ook! Prachtig uitzicht! 98% vindt het een toplocatie! Hè, heb jij weer: zojuist is onze laatste kamer geboekt van dat landhuis dat je zo leuk vindt! Had je maar sneller moeten zijn! Hier, neem anders deze, veel duurder maar nog mooier! Doe als Henk en Marga! Die hebben genoten van de verse streekproducten en huisgemaakte jam en kaas bij het ontbijt!’

‘’s Avonds trof de Kameel me roodbevlekt aan. ‘Heb je iets?’ vroeg hij. ‘Nee,’ zei ik. Daarna zei ik iets dat ik conform de Vrede van Lissabon beter niet had kunnen zeggen. Hoe dat afliep, vraag je je af. Nou, vandaag liggen we uitgeteld en hand in hand op bed in een mooie hotelkamer. Door het raam zien we een paradijselijke heuvelvallei, met overal bloemen en een kwetterend vogelorkest. We hebben net genoten van de verse streekproducten bij het ontbijt. Vooral van de huisgemaakte kaas. Wel was ik, zei ik even later, ineens een beetje duizelig. En zo misselijk. ‘Ik ook,’ zei de Kameel. Een blik was genoeg om samen de trap op te rennen. De Kameel haalde de wc net. Ik het prullenbakje. Het is hier, kortom, fantastisch.’

Deze blog van Fleur komt uit VIVA-24-2019. Dit nummer ligt vanaf 12 juni in de winkel of bestel je hier online.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER«