Fleurs column: Schnapps und tabletten

Drie vrouwen op wintersport, dat is natuurlijk lachen gieren brullen. Dat is wakker worden in zo’n fijne Tiroolse hut met schilderijen vol woekerend edelweiss, een zak knuspriges Brot aan de deurklink. En terwijl de een eieren probeert te koken op een lauwe kookplaat en de ander zich vast in z’n geile skihose hijst, hangt de derde, de meest praktisch ingestelde, boven een moeilijke bergkaart. Als zij dingen roept als ‘vandaag nemen we de Trittkopfbahn’, roepen de anderen ‘ah, de Tietenkontbaan!’ Dat is natuurlijk lachen gieren brullen.

Nou, en daarna lopen de drie vrouwen op wintersport naar een depot vol vierkant bekaakte bergboys om voor een krankzinnig bedrag ski’s en schoenen te huren (“Wir wollen mieten bitte”), en zetten ze daarna alvast hun helmen op, waarbij ineens kraakhelder te zien is dat een van hen met die helm en zonnebril sprekend op Annie de Rooij lijkt, maar écht. Ook dat is natuurlijk lachen gieren brullen. Goed, en dan geven ze nogmaals een krankzinnig bedrag uit aan ook zo’n fors bekaakte skipasloketboy, maar dan mogen de drie vrouwen op wintersport eindelijk officieel op wintersport. Dus ze laten zich in een hijsbak laden die door een wit wonderland trekt waar Bob Ross duidelijk zijn plasje over heeft gedaan, en schmieren ze dingen als ‘wat hebben we het toch goed, hè?’

Doet u ons nog maar een Heisse Oma toe: vast oefenen voor de après-ski

Dat hébben de drie vrouwen op wintersport het ook, vooral als ze even later op een terras van een of andere pistehütte zonlicht absorberen en de eerste viertel Weiß naar achter klappen, samen met een Knoblauchsuppe mit Wursteinlage. Doet u ons anders nog maar een Heiße Oma toe zeggen ze: vast oefenen voor de après-ski straks, nietwaar? Nur genießen, jetzt geht los und die Händchen die Luft in oder wie sage ich das jetzt? Wordt hoe dan ook lachen gieren brullen.

Mooi, en dan besluiten de drie vrouwen dat het al een beetje spät is, en dat ze maar op het dal aan mussen gehen oder etwas, waarna ze bemerken dat alleen de zwarte bügelpiste nog open is. Daar geraken ze als drie senioren met hevige obstipatie vanaf, en nu alleen het laatste stukje nog. Enfin, en dan zien twee van de drie vrouwen op wintersport ineens de derde vrouw liggen. En zijn ze even later getuige van een Bond-fähige actiescène met een gele helikopter. En zitten ze nog even later met hoopvolle blikken in een Tiroolse wachtkamer, en daarna met de derde vrouw ernaast, met gele krukken en paars gips.“Schnapps und tabletten,” luidt het verdere doktersadvies, en dat gaat ze dan maar doen, net als er het beste van maken.

Juist, en dan slepen de drie vrouwen op wintersport zich voort, vooral die ene, die 
ze voortaan die Kröpele noemen, en zetten ze haar op een kruk in de douche met 
een plastic zak om haar paarse gipspoot, wassen ze haar haar, drinken Schnapps, 
laten scheten, janken van de pret. Helemaal als de andere vrouw ook nog haar gloednieuwe iPhone én geld in een diep ravijn laat vallen. Ja, drie vrouwen op wintersport, dat is lachen gieren brullen.
Jammer alleen van die wintersport.


VIVA-journalist Fleur Meijer (35) schrijft over haar dagelijkse strubbelingen. Elke week lees je Fleurs column in VIVA.

Lees meer columns van Fleur:

Doomsday
Hallo
IPB
Boodschappen
Nomen est omen
Stukje experience
Woorddiarree
Slijpen
Winaars van de nacht
Antwerpen
God en Elvis
Bedankt, rossige clown
Der club
Henk
Jazz
Weemoed