Fleur Meijer: ‘Jezus was een naïeve megalomaan: één groot recept voor ellende’

VIVA-journalist Fleur Meijer (37) schrijft over wat haar zoal bezighoudt.

Tja. Wat vónd ik nou eigenlijk van die hele Matthäus Passion? Goede vraag. Zeker nu, in de trein, op weg van het Concertgebouw naar huis. Het was mijn eerste keer geweest. ‘O. Oké,’ antwoordde ik toen vriendin B. vroeg of ik goesting had om met haar samen vier uur lang te luisteren naar hoe Bach Christus muzikaal aan het kruis nagelt. ‘Maar ik waarschuw je alvast,’ voegde ik eraan toe. ‘Ik eh… héb niet zoveel met Jezus.’ Dat gaf niks, verzekerde B. me. Zijzelf had ook geen speciale gevoelens voor Jezus of zo. Wel hield ze erg veel van Jezus, de musical. En dit was eigenlijk de achttiende-eeuwse versie van Jesus Christ Superstar. Zo moest ik het zien. En ik hád het gezien. Daarnaast had ik vier uur lang ijverig het tekstboek bestudeerd; met 
mijn orthodox-atheïstische opvoeding moest dat ook wel.

‘Ik mocht dan wel weinig met Hem hebben, dit was wel erg frappant’

Ik schraapte mijn keel. ‘Het is natuurlijk een in en in tragisch verhaal,’ begon ik. ‘Zeker omdat Jezus vast de beste bedoelingen had met z’n naastenliefde en zo. Maar kom op: hij roept zichzelf uit tot Koning der Joden en beweert overal dat hij de zoon van God is. Dan vráág je er natuurlijk ook een beetje om, hè. Het maaiveld is van alle tijden. Wij stoppen zo iemand vol met antipsychotica en geven hem een ochtendjasje en een legpuzzel.’

‘En wat ook niet gek is,’ leuterde ik voort, ‘is dat je met dat gedrag louche lui aantrekt die niet kunnen wachten een mes in je rug te planten. Jezus was al met al een naïeve megalomaan: één groot recept voor ellende. Goed, zo’n kruis verdient niemand. Het meest sneue vind ik dat hij er steeds van overtuigd is dat God elk moment een legioen engelen kan sturen die hem van het kruis haalt. Maar ja, moet je net God hebben, die staat ook niet per se te boek als een lekkert…’

Wings of healing

‘Ja, oké. Wat vond je van de muziek en de zang?’ onderbrak vriendin B. Ze spitte tussen een stapeltje kranten dat op het tafeltje lag. ‘Eh,’ zei ik. ‘Ja. Eh. Mooi. Ik…’ ‘Aaah! Moet je dit zien!’ B. hield een tijdschrift omhoog. Wings of healing, las ik. Magazine met het getuigenis van de God van wonderen. ‘Jezus!’ riep ik. Ik mocht dan wel weinig met Hem hebben, dit was wel erg frappant. Het covermodel, een knoestige, grijs bestekelde zestiger met oorbel, grijnsde me olijk tegemoet. ‘Genezen van maag en leverkanker!’ stond eronder. ‘Nou, dan had Jezus ook wel even z’n nekwratten mogen meenemen,’ zei ik. Verlekkerd begon ik te bladeren. ‘Wow! Kijk! Deze gezellige geep is tijdens het Heilig Avondmaal genezen van de ongeneeslijke huidaandoening Hailey-Hailey!’ 
Hailey-Hailey bleek nog maar het topje van de ijsberg. Rotte knieën, diverse kankers, Crohn, Lyme: laat het allemaal maar aan Jan Zijlstra en Jezus over. Wings of healing. Wat een schitterend magazine. Beter dan Bach. Ik schaterde het uit. ‘Volgens mij heb jij juist enorm veel met Jezus,’ zei B. ‘Ja,’ zei ik. ‘Jezus heeft denk ik alleen niet zoveel met mij.’

Fleurs column is afkomstig uit VIVA 12-2019. Deze editie ligt vanaf 20 maart in de winkel. Je kunt de editie ook hieronder online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER«

VIVA banner