Fleur Meijer: ‘Pubquiz, kerstborrel, verjaardag… We hebben feestobesitas’

fleur meijer

VIVA-journalist Fleur Meijer (37) schrijft over wat haar zoal bezighoudt.

In de keuken, terwijl slagregen een daverend dakconcert geeft, staan de Kameel en ik met hangende ogen naar onze iPhoneagenda’s te staren. Ik tel 28 stipjes onder de dagen in december. Dat betekent 28 dagen waarop er dingen te doen zijn, onderverdeeld in de categorie werk (groen) en privé (rood). De Kameel heeft er een stuk minder. Maar de Kameel heeft dan ook de rest van december vrij. Op dringend advies van zijn werkgever, dat wel.
‘Jij boft maar,’ zeg ik. ‘Met je paniek.’ Een stukje zwarte decemberhumor, vergeef me.
Want natuurlijk was het allesbehalve boffen voor de Kameel. Uitgerekend de Kameel – type cruiseschip 
op de woeste baren, bunker onder oorlogsvuur, kerstpakketragoutcupjes in de voorraadkast. Iemand die blijft staan, kortom. Wat er ook gebeurt. Uitgerekend híj vroeg op een avond, in het weekend nota bene, met een doffe blik: ‘Is het normaal dat ik me vanbinnen zo paniekerig voel? Alsof er elk moment iets afschuwelijks kan gebeuren?’ ‘Nee, dat is niet normaal,’ zei ik, en legde mijn hoofd tegen zijn borst. Zijn hart ging als een razende tekeer. ‘Niet goed,’ zei ik. ‘Helemaal niet goed.’ Dus ik was trots toen hij niet te trots bleek om dat ook op zijn werk te vertellen, zij het met enige schroom. En opgelucht dat hij serieus werd genomen, dat het niet erg was, iedereen kende het gevoel. Rust nemen, opladen, hup naar huis jij. Thuis doet hij nu dingen die hij allang wilde doen. Kaartje voor een pasgeboren baby kopen, schrijven én versturen. Uren wandelen zonder telefoon. Naar de glasbak. De bioscoop. Of gewoon niets. Het gaat goed, voor zover dat kan. Want er blijven nog genoeg stipjes over in de privéagenda. Léuke stipjes. We scrollen er samen doorheen. Verjaardag. Sauna en uit eten. Verjaardag. Kerstbingo. Pubquiz. Vrienden komen eten. Goulashsoep maken voor pre-wintersportborrel. Kerstborrel. Kerstspel. Drie dagen kerst. Verjaardag. Housewarming. Verjaardag. We hebben feestobesitas. ‘Is dit normaal?’ vraag ik. ‘Blijkbaar,’ zegt de Kameel, ‘iedereen heeft het.’ Ik vraag wat we nou met oud en nieuw gaan doen. God, dat hebben we óók nog. De zeurende koortslip onder de feestdagen. Het feest der nooit ingeloste verwachtingen. En dit alles ook nog doordrenkt met een penetrante melancholie. ‘Geen idee,’ zucht de Kameel. Ik zie zijn blik doffer worden. Ik zeg dat we ook dingen kunnen afzeggen, hè. Dan ga ik wel alleen, of we gaan allebei niet. Weet je wat, we gaan gewoon weg. Gent, Brussel, Maastricht, Cambridge, zeg het maar. Ja, ja, kan, kan, knikt hij. Maar we weten allebei dat we straks waarschijnlijk gewoon de stipjes zullen afschuimen en overal stralend staan met een glas in de hand. Later zullen we dan zeggen dat het zo gezellig was. Dat is normaal. Behalve dat het niet normaal is.

Fleurs column is afkomstig uit VIVA 51-52-2018. De editie ligt t/m 2 januari in de winkel. Je kunt de editie ook hieronder online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER«

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief.