Fleur ontbloot

Daar zit ik dan, op het terras bij Brandstof. Populair onder de Amsterdamse dertiger, tegen de grens van de Jordaan. Wit Vedettje binnen handbereik en de iPad op tafel. Psychisch had ik me al ingesteld op de herfst, maar ineens is ie daar weer. De zon. En hoe.

De zenuwen van het ‘voorstelrondje’
Maar goed, allemaal afleiding van hetgeen wat mij te doen staat: mijzelf voorstellen. Ik word altijd een beetje nerveus van de bekende voorstelrondjes en al helemaal als ik aan het einde zit. Bij ieder persoon komt je beurt dan dichterbij en gaat je hartslag omhoog. Zo voelt dat vandaag ook een beetje. Je weet immers wat men zegt: ‘Je krijgt nooit een tweede kans op een eerste indruk’. Een populaire oneliner. Stiekem weet ik dat ik me niet aan uitspraken en spreekwoorden moet wagen, m’n moeder zegt dat ik daarmee de Nederlandse taal verloeder. Zo kan ik zonder blikken of blozen ‘water bij de vis doen’, ‘van het kluitje naar het riet gestuurd worden’ en ‘het varken op het spek binden’.

Taaltechnisch iets bijdragen, dat doe ik dus niet. Wel ga ik jullie openhartig vertellen over de ups, downs, grappige anekdotes en de ‘moet je horen-verhalen’ die ik meemaak terwijl ik mijn platform FleurFlirt opstart. Zo hield ik een bijzonder verhaal over aan mijn bezoek aan een erotische winkel op de Wallen, vertel ik volgende week hoe mijn lieve ouders reageerden toen ik hen vertelde dat ik een website over seks wilde lanceren en stel ik taboe-vragen aan de Nederlandse man.

Joep
Ja, dat is wel zo’n beetje wat ik ga doen, bedenk ik en ik kom omhoog uit mijn stoel. Ineens ben ik me bewust van de nieuwe mannelijke terrasser die naast me is komen zitten. Eind dertig, schat ik. Beginnend kalend, een guitig gezicht. Hij zit alleen, ook aan het bier. Dat schept een band. Vindt hij. Denk ik. Hij kijkt, ik wacht op een openingszin. Maar ik ben zo enthousiast over de eerste woorden die ik voor de Viva op ‘papier’ heb gezet, dat ik eigenlijk zelf het gesprek wil aanknopen. Ik vraag me af hoe. “Hoi, wil jij mijn eerste zinnen voor de Viva eens lezen?”, klinkt ongetwijfeld suf. Dan gaat zijn telefoon, hij heet ‘Joep’. Ik besluit naar de rekening te vragen, klap de hoes van m’n iPad dicht en glimlach.

Dag Joep. Hallo Viva.

: CC foto: katerha