Fleurs column: Zelfhulpthriller

Van roken ga je dood. En om alvast aan die langzame, pijnlijke dood te wennen, verspreidt de roker de hele dag door stank en krijgt een ouwe krantenkop. Je zou denken dat geen gezonde geest nog kiest voor een levenswandel als meurende zombie-apocalyps, maar om een of andere reden hou ik nog steeds moedig stand als roker. ‘Verslaving’ heet dat, inderdaad. En trouwens, zo veel kan ik daar niet aan doen, want ik leer nu dat ik helemaal geen gezonde geest héb.

Ik ben nog 102 
bladzijden verwijderd 
van mijn leven als ex-roker, zegt Allen Carr

Mijn geest, krioelend van de nicotinemonstertjes, is in een fuik gezwommen van zelfverkozen slavernij, van een eindeloze keten van hunkering. TENZIJ IK HEM VERBREEK. Dat zeg ik niet, dat zegt Allen Carr. En Allen Carr heeft gelijk, vooral als hij dat in hoofdletters schrijft. Nu heb je al snel het gelijk aan je zijde als je een boek schrijft over stoppen met 
roken, maar toch. Zijn hersenspoelproza lijkt te 
werken: op bladzijde 9 wilde ik dat ik wilde stoppen met roken, en nu, na vele zinnen als ‘VERGEET NIET HET PURE PLEZIER DAT U UZELF NIET MEER HOEFT TE VERSTIKKEN!’, wíl ik stoppen met roken. Ik ben 
op bladzijde 50, dat betekent dat ik nog precies 
102 bladzijden verwijderd ben van mijn leven als 
ex-roker. Zegt Allen Carr. Allen Carr zegt ook dat ik niet eens ontwenningsverschijnselen zal voelen, 
omdat mijn verslaving verdwijnt tijdens het lezen.

Dat maakt het een spannende leeservaring, moet ik 
zeggen. Een knarsetandende zelfhulpthriller, die ik kettingrokend (dat moet) uitlees, met een ronkende trailerstem in mijn achterhoofd die zich afvraagt 
of het Allen Carr gaat lukken om Fleur Meijer haar keten van verslaving te laten verbreken. Allen Carr zelf beweert van wel, want zelfhulpschrijvers staan niet bekend om hun gebrek aan zelfvertrouwen en daarbij, ‘miljoenen gingen me voor’.

Al ken ik ook wel wat mensen die gestopt zijn met Champix, een pillenkuur waardoor je, als je eenmaal door de mogelijke bijwerkinkjes (nachtmerries, woedeaanvallen, zelfmoordgedachten) heen bent, echt heerlijk kunt genieten van het feit dat je 
tenminste niet rókend op zoek wilt naar een touw. Vriendin M. zweert erbij, ze heeft haar tiende kuur alweer klaarliggen.

De coldturkeymethode is ook populair bij mijn ex-
rokende vrienden, die zie ik vaker wel dan niet uit mijn pakje graaien omdat ze ineens zo’n feestelijke ‘gelegenheidsroker’ zijn geworden. Ik vertrouw dat nooit helemaal, want na een tijdje vinden ze álles een feestelijke aangelegenheid, zoals een filmpje van een kat die van tafel lazert, een nieuwe geur wasverzachter of gewoon het feit dat ze de hele dag nog niet gerookt hebben. Nee, dan liever Allen Carr, die 152 bladzijden lang tettert dat SIGARETTEN GEEN LEEGTE OPVULLEN, MAAR EEN LEEGTE 
CREËREN! Nog 102 bladzijden, en dan zal ik almaar roepen hoe fijn en heerlijk het is om ervanaf te 
zijn, en voortaan hoofdschuddend met mijn handen wapperen als iemand aan de overkant van de straat een peuk opsteekt.

Want ik ga natuurlijk wel zo’n vervélende ex-roker worden. Gewoon, om de leegte op te vullen.


VIVA-journalist Fleur Meijer (35) schrijft over haar dagelijkse strubbelingen. Elke week lees je Fleurs column in VIVA.

Je kunt het blad hier online bestellen.

fleur.meijer@sanoma.com
Twitter: @lafleurfatale

Lees meer columns van Fleur:

Buurtsuper
Wasoorlog
Vragen aan Jezus
Leegtes
De restjes van Ada
Volkomen imperfect
Hollandse hypocriet
De Kong in Hong Kong
Katastrofe
Katastrofe (2)
Wijvengedrag
Clichébingokaravaan
Plexit
Wegwijsman
Kattenvrouwtjes
Soepele lendenen
Tatoeaties
Treinleed
Trash-tv