Column Fleur: ‘Voor ik het wist waren ze er: de dansende reuzenmuppets’

Het is belangrijk goed voor jezelf te zorgen, dus ging ik naar de carwash. Want wat weinigen weten, en ik gelukkig wel, is dat de gang door de carwash een louterende, bijna spirituele ervaring kan zijn. Echt waar. Moet je natuurlijk wel naar de góede carwash gaan. Zo’n armoedig hok naast het benzinestation gaat je niet die mindfulle zielenreiniging brengen die je verdient – laat ik daar heel duidelijk in zijn. Nee, het wonder voltrekt zich alleen in een échte, lange wasstraat op een duifgrijs industrieterrein – veelal ingeklemd tussen een rookworstfabriek, firma diverse sloopwerkzaamheden en een sluw vermomd xtc-labje. Die moet je hebben.

Neuriënd stuurde ik mijn royaal besmeurde makker naar de ingang. Ik weet niet veel van vogels, maar wel dat ze liever op mijn paarse Panda schijten dan dat ze ’s winters naar het zuiden vliegen. Maar goed, niks wat deze carwashcowboys met hun blauwe overalls en frisse gelkapsels niet aankunnen. Ik liet mijn raam met witbruine kakflats naar beneden glijden. ‘Welke had u gewild?’ Er was maar één antwoord mogelijk. ‘De all-in superwax natuurlijk,’ zei ik. Vijftien euro: geen geld voor een waxcoating, osmosespoeling, bodemreiniging, lava intensief, wassen, drogen, velgen intensief en een spirituele ervaring.

Met een blik van verstandhouding schroefde hij mijn antenne er alvast af. Radio 2 en Toto verstomden, en dat was maar goed ook. We’re not in Kansas anymore. Ik leunde achterover: het begon. Eerst van alle kanten dat fijne, sonore geluid van hogedrukspuiten. Daarna een feestelijk ballet van kleine sproeiertjes, sierlijk trippelend over de motorkap. Dan, als bij toverslag, daalde er sneeuwwit sop uit de hemel, drong de zalige geur van vloeibare groene zeep zich op, en voordat ik het wist, waren ze er: de dansende reuzenmuppets. Rood en blauw draaien ze hun pirouetten voor je, alsof ze je welkom willen heten in hun psychedelische show. Elke keer als ze me omhelzen, aaien, plagen en borstelen, neem ik me voor toch eens lsd te proberen. Dat moet de carwashtrip van je leven zijn, een waarin het universum, het licht en de waarheid zich aan je zullen openbaren, waarna je voorgoed veranderd bent. Ik bedoel, zelfs zonder drugs is het al een weldaad voor zowel machine als mens, een meditatie en metamorfose ineen. En dan wordt er nog osmose en lava op je af gevuurd terwijl de bodem een intensieve reiniging ondergaat: kom daar maar eens om in de Efteling.
Het enige droeve is dat het toch altijd weer te kort duurt: een bis van waxcoating, wat halfslachtig geswaffel van een muppet met grote slierten, en dan is het alweer tijd om met de megaföhn afscheid te nemen.

Maar míj heb je daar niet mee: in mijn hand branden al de euro’s voor het slotakkoord. Die ik straks in de zaligste machines zal gooien om mijn matten volautomatisch te reinigen of een fijn doekje op te duiken. En als Panda en ik dan nóg niet genoeg glanzen, veegt de gratis turbostofzuiger de laatste restjes stof van mijn ziel.
Nee, laat die vogels maar schijten.

VIVA-journalist Fleur Meijer (35) schrijft over haar dagelijkse strubbelingen. Elke week lees je Fleurs column in VIVA. Deze column komt uit VIVA 10.

Lees meer columns van Fleur:

Carb lover
Verdriet
Zindelijk worden
Escape room
Pop-a-holic
Haarlem
De kluts kwijt zijn
geboortekaartjesetiquette
waarneembare hersenactiviteit
O-o-o mannetjes
Activisten
Kinderboekenwinkels
Buurtfacebookgroep
Terras
Geesten
Goede column
Proesten