Fleur Meijer: ‘Ik heb het gewoon te druk om me hier druk over te maken’

VIVA-journalist Fleur Meijer (36) schrijft over wat haar zoal bezighoudt.

Ik lag in bed en ik voelde dat ik het druk had. Dat beviel me niets. Ik heb het niet zo op druk zijn. Of op het soort drukke mens dat de hele dag druk is met het hardop verkondigen dat ze erg druk zijn, waarna ze nóg drukker worden. Dat heb ik vaak genoeg gezien, en dat is voor niemand leuk.
Daarom probeer ik dat gevoel van druk-zijn zo veel mogelijk te voorkomen, en wel met een simpele, doch waterdichte methode: de to-dolijst mijden als open tbc. Ik heb, zij het met tegenzin, heus wel een agenda. Maar de agenda in mijn hoofd is stukken beter. Daar schaal ik globaal in wat ik die week moet doen om mijn werk en sociaal leven veilig te stellen, en dat doe ik dan vervolgens. Dit gaat verrassend vaak goed. En zo niet, dan tik ik eens tot diep in de nacht briesend door, houd een uitputtende cadeaurace rond sluitingstijd, of ik word ineens geappt met de vraag of ik nog kom, waarna ik heel even paars aanloop en daarna alsnog kom, of er met een beschaamd, welgemeend mea culpa vanaf kom.

Maar nu was mijn Waterloo gekomen, bemerkte ik toen ik in bed flitsen uit mijn denkbeeldige agenda zag opdoemen. Er was iets met vijftien interviews, een strandfeest, een weekend Veluwe, een festival in Duitsland, cadeaus voor een lange reeks verjaardagen, vriendinnen die wilden komen eten en vrienden bij wie ik ging eten. Daarbij waren er deadlines, heel erg veel deadlines. Ik kon er niet meer omheen: ik ging een to-dolijst maken. Met een pen. In een schrift.

Toen verscheen opeens het beroemde ‘planschrift’ van mijn ex-huisgenoot haarscherp voor mijn geestesoog. Zij was de meest militante lijstenmaker die het God in Zijn oneindige willekeur behaagd heeft te scheppen. Alles, werkelijk álles wat ze ging doen schreef ze op, van dag tot dag, minuut tot minuut: ‘7.15: opstaan, direct douchen. 7.40: ontbijt (meestal een bourgondische kiwi), 8.00-9.00: in huis rommelen. 9.15-11.15: studeren. 11.30: joggen’. Ja, daar kon je wel een feestje mee bouwen. Daarbij had ze handige subcategorieën, zoals ‘mensen die ik moet bellen’, ‘dingen die ik moet kopen’ en ‘dingen die ik moet regelen’. De schrik sloeg me met terugwerkende kracht weer om het chaotische hart. Maar ik moest eraan geloven. Ik had het druk.

Ik noteerde, mijn ex-huisgenoot indachtig, de categorieën ‘werk’, ‘cadeaus’, ‘huishouden’, ‘regelen’, ‘bellen’ en ‘afspraken’. En daarna ging het mis. Ik schreef en schreef maar door, van ‘Bonnie St. Claire-flessenberg wegbrengen (kan ECHT niet meer!)’ tot ‘cadeau geboorte baby (inmiddels ACHT maanden!)’ en ‘administratie in mappen (er ligt TWEE jaar in een la!)’. Het was verschrikkelijk. Al mijn brevetten van onvermogen, al mijn schandalige achterstalligheden, in hapklare categorieën en in een steeds wanhopiger handschrift. Ik besloot zuchtend maar te beginnen met de categorie ‘werk’. Bovenaan stond ‘column’. Die krijgt bij dezen een vink. De rest van de lijst gaat nu de vuilnisbak in. Ik heb het gewoon te druk om me hier druk over te maken.

Lees Fleur’s column van vorige week hier. ‘Fleur Meijer vraagt zich af: ‘Hebben huishoudelijke apparaten een ziel?’

Deze column van Fleur komt uit VIVA 28. Deze editie ligt t/m 17 juli in de winkel of kan je hieronder online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER«