Fleurs column: Beautybloggers

Met het gevaar te klinken als iemand die graag haar eigen huzarenschotels opmaakt en graag met een haarnetje op gesteven kussenslopen slaapt, ga ik het toch zeggen: wordt het niet eens tijd dat we onze prille tienerjeugd gaan beschermen tegen de invloed van de extremistische beautyblogger? Die arme kinderen.

Want dat zijn het nog: kínderen. Kinderen met steeds dikkere lagen stucwerk op hun huidjes. Kinderen die wereld in kijken met zwarte dikke balken of dikke zwarte Nike-logo’s boven die onschuldige oogjes. We moeten die kinderen helpen.
Voordat ik verder inga op de zorgwekkende materie, wil ik benadrukken dat dit voor mij een proces van voortschrijdend inzicht is geweest. Ik start niet graag een debat, daar komt slechts polariserende ellende van, maar aangezien geen verstandige volwassene begaan lijkt met het lot van onze kwetsbare tienermeisjes: laat mij deze keer dan maar die verstandige volwassene zijn.

Alsof ze in het Las Vegas-showballet 
zitten in plaats van in de tweede klas

Kijk, ik begrijp ook wel: eerst wil je er nog niet aan. Denk je alleen regelmatig: gut, wat zien die meisjes eruit tegenwoordig. Met die gekke bleke maskertjes. En die malle bruine strepen op hun neusbrug. En wat kijken ze toch boos. Maar het wordt te erg. We moeten ingrijpen. Het is onze taak om tienermeisjes serieus te nemen in plaats van ze achter hun tere ruggen om uit te lachen. Want dat doen we. En we weten ook dat er maar een is die het allerhardst lacht: de extremistische beautyblogger zelf. All the way to the bank.

Het geniepige is: ze gaan, verscholen achter hun YouTube-camera, steeds verder. Eerst paaien ze onze tienermeisjes door ze make-up voor te spiegelen als heilige en enige bron tot ware schoonheid. Vervolgens begint de hersenspoeling: wagonladingen YouTube-tutorials en Instagram- en Snapchatfilters storten ze over hen uit. Die met de dag Disneyprinsesseriger worden, omdat ze weten dat tienermeisjes nog steeds in filtersprookjes geloven.

En voordat we het weten, is er weer een jonge ziel gerekruteerd in hun almaar groeiende beautyleger. Een leger dat steeds krommer loopt van foundation en highlights. Ik zie ze in 
groepjes door winkelstraten bewegen, dichtgeschilderd met een steeds uitzinniger palet aan toekankleuren. Alsof ze in het Las Vegas-showballet zitten in plaats van in de tweede klas. Alsof ze geen idee hebben dat je in een winkelstraat geen Snapchatfilters hebt. En alsof ze al helemaal geen idee hebben dat hun schoonheid zich juist ergens diep onder die lagen bevindt.Wat een tragiek.

Ja, denk je nu als verstandige volwassene, maar wat moeten we dan? Moeten we vanaf nu een stuk groene zeep en een vochtige spons op ons lichaam dragen? Waarmee we iedere jonge beautyextremist in het voorbijgaan dwingen hun Nike-logo’s weg te poetsen, en wel nu? Moeten we beautybloggers die make-upextremisme propageren aan minderjarigen boetes gaan opleggen? Beautyheropvoedprogramma’s ontwikkelen om de jeugd terug te doen keren naar ware, minimalistische schoonheid? Nou, dat lijkt mij dus bijvoorbeeld een heel goed begin van dit aanstaande debat.


VIVA-journalist Fleur Meijer (35) schrijft over haar dagelijkse strubbelingen. Elke week lees je Fleurs column in VIVA.

Lees meer columns van Fleur:

Hallo
Slijpen
Winaars van de nacht
Antwerpen
God en Elvis
Bedankt, rossige clown
Der club
Henk
Jazz
Weemoed
Schnapps und tabletten
Freelancen
Onverwachte post
Lenteklaar
Werkloos
Zendelingen