Floor Faber: ‘Had ik maar een hond, dat zou een wandeling veel gezelliger maken’

Floor Faber

De eerste date met Tinder Lewis loopt uit op een teleurstelling.

Maandag

Een supersaaie vergadering wordt dodelijk met Teams. Jan-Willem is zo iemand die zichzelf graag hoort praten en er niet tegen opziet om op drie verschillende manieren hetzelfde te vertellen.

In een fysieke vergadering zak ik onderuit en teken ik een poppetje, maar met een camera op je neus valt het heel erg op als je op je telefoon speelt of de plantjes gaat watergeven. Of nog niet echt aangekleed bent, zoals Bas. Hij heeft zijn laptop in de keuken neergezet en staat af en toe op om koffie in te schenken waarbij we een flits zien van zijn groene boxer én bilnaad.

Hoe komt het toch dat mannen veel minder zitten met hun uiterlijk dan vrouwen? En ook zo veel meer aan het woord willen zijn? Kijk, nu gaat Bas samenvatten wat Jan-Willem net al een paar keer heeft verteld. Waarom toch?

Tegen de tijd dat de vergadering is afgelopen, is werkelijk alle levensvreugde uit me weggesijpeld. Om op krachten te komen, loop ik een rondje door de buurt. Het is lekker weer en er bloeit van alles. Het is niet de eerste keer dat ik denk: had ik maar een hond, dat zou zo’n wandelingetje een stuk gezelliger maken.

Lees ook
Floor Faber: ‘Met elk woord dat hij zegt knap ik meer op hem af’

Vrijdag

‘En dit wordt gras?’, vraagt Kiki die ik de tuin laat zien.

‘Als je je ogen dichtknijpt zie je een lichtgroene waas,’ antwoord ik. ‘Over een paar maanden herken je het hier niet meer terug, dan is het hier een groene oase.’

Voorlopig is het nog een bruine brij, en daarom lopen we de stad in. Vlak bij een winkelstraat gaan we op een terras zitten waar we witte wijn bestellen en een portie bitterballen, het enige dat ik nog eet dat niet vegetarisch is.

Kiki vertelt dat ze op een illegaal feestje een jongen heeft ontmoet met wie de seks zo matig was dat ze het bij een onenightstand wil houden.

‘Het gekke is dat hij dacht dat het geweldig was. Hij blijft me maar appen. Hoe vaak moet ik zeggen dat ik geen tijd heb voordat bij hem het muntje is gevallen?’

We bestuderen de voorbijgangers. ‘Lekker hoor,’ zegt ze als een jongen in een hoodie voorbij fietst.

‘Die is leuk,’ zeg ik over een jack russell.

‘Grappig baardje,’ zegt ze over een man die met een doodle voorbijkomt

‘Zo’n vacht vind ik mooi,’ antwoord ik.

Vragend kijkt ze me aan. ‘Volgens mij zitten we niet echt op hetzelfde spoor. Wat heb je toch met honden?’

‘Eigenlijk wil ik er wel een.’ En vervolgens leg ik haar uit waarom het niet kan: het is onmogelijk met mijn werk, wat doe ik met de hond tijdens vakanties, en dadelijk krijg ik een relatie met iemand die allergisch is.

Ze haalt haar schouders op. ‘Hoe vaak ga je nu op vakantie? En denk je echt dat je weer fulltime op de redactie kunt gaan werken? Die corona ettert nog jaren door, hoor. En dat je een vent krijgt die allergisch is… Jemig, daar ga je nu toch geen rekening mee houden? Als jij een hond wilt, dan doe je dat toch gewoon? Je hebt nu je huis en je boompje, daar hoort ook een beestje bij.’

De naam Floor Faber is vanwege privacyredenen gefingeerd.

VIVA nieuwsbrief

Iedere week de leukste nieuwsbrief van Nederland in je mailbox?