De date-avonturen van Frances in Londen: ‘De biertjes gaan er weer goed in en de olijke bankier laat me geen één keer betalen’

Copywriter Frances (35) is nog steeds single, in tegenstelling tot veel van haar vriendinnen. Ze pakt haar koffers en gaat voor een half jaar naar Londen. Voor VIVA schrijft ze over haar avontuur vol nieuwe vriendschappen, opmerkelijke dates en leerzame confrontaties.

In Vuur en Vlam

“Would you like to discover new places?” Ik heb morgen mijn tweede date met de bankier Happy Puppy, en hij neemt deze Hollandse Londenaar graag mee op ontdekkingstocht. “Yes, please!” antwoord ik. Ik kan niet wachten om hem weer te zien. “Laten we afspreken bij Monument, rond 7pm?” Ik vind het allemaal best. Hij vertelt dat-ie lekker heeft zitten bakken dit weekend. En ik zie hem al voor me: sexy in een keukenschort achter het fornuis, terwijl ik mag proeven van zijn beloofde, legendarische Tajine. “Nee, ik bedoel, dat ik in de zon heb zitten bakken”, haalt-ie me uit mijn fantasie. “Maar ik wil best een keertje voor je koken hoor 😉. Tot morgen!”

London’s Burning

Op de gok neem ik een van de uitgangen van het metrostation Monument, en het blijkt meteen raak. Happy Puppy staat weer vrolijk lachend op mij te wachten met een biertje in zijn hand. Boven hem torent een pilaarvormige constructie uit van tientallen meters hoog. Het is The Monument, ooit gebouwd ter herdenking van de Grote Brand van Londen. Niet dat iemand op het plein zich hier iets van aantrekt. We zijn tenslotte in het zakendistrict The City of London, waar het financiële hart nu eenmaal sneller klopt voor de toekomst, dan voor dat wat geweest is.

Ik baan me een weg door de mannen en vrouwen in pak, bestel een biertje en ga op een van de steenachtige bankjes naast mijn vlam zitten. Op de bankjes blijken verschillende woorden te staan. Wij zitten op “Londen’s Burning”. Naast ons staat: “Fetch the Engine!” en “Fire Fire!” Terwijl we de bankjes aflezen, popt er ineens weer een melodie in mijn hoofd. “Ja!” roep ik enthousiast. Dit is de tekst van een liedje. In mijn herinnering was het echter een heel vrolijk lied, ik had toen duidelijk geen idee van de werkelijke betekenis. Ik moet nog op de basisschool hebben gezeten. Hoe dan ook, komt het kind weer in me naar boven en zing ik met mijn armen wapperend in de lucht: “Fire, Fire, Pour on water, Pour on Water!”, terwijl het bier rijkelijk over de rand van mijn glas en vingers gutst. Ik kan mezelf zijn bij Happy Puppy, zoveel is duidelijk. En hij lacht uitbundig mee.

Langs de kade

“Zullen we naar de Thames lopen? Daar is een leuke bar waar je langs het water kan borrelen”, zegt-ie. Hij heeft er plezier in om me naar verschillende plekken te brengen en ik kan zijn initiatief wel waarderen. We wandelen keuvelend naar The Oyster Shed, een gastropub waar Champagne, oesters en flessen wijn als warme broodjes over de toonbank vliegen. Ik val met mijn luchtige zomerjurkje en plakkerige biervingers een tikkie buiten de boot tussen het zakelijke publiek dat direct uit kantoor komt. Maar, ik ben in een speelse bui en kan alleen maar giechelen en me verwonderen over deze ambiance. Buiten veroveren we een klein plekje bij de kademuur langs de Thames, die dienst doet als één lange bartafel. Iedereen leunt, steunt of vleit zich ertegenaan in gesprek met collega’s, terwijl de zon ondergaat achter de wolkenkrabbers.

De biertjes gaan er weer goed in en de olijke bankier laat me geen één keer betalen. De schemer valt en tussen de London Bridge en de piramidevormige Shard Skyscraper verschijnt de bijna volle maan. “Zit je eigenlijk al lang op Tinder?” vraag ik ‘m. “Enkele weken”, zegt-ie. Hij vertelt dat het tot nu toe niet veel om het lijf heeft en dat zijn laatste ervaring strandde door een lengteverschil. Zijn date was al gaan zitten toen hij arriveerde en ze hadden weliswaar een leuke avond, maar toen ze aan het einde van de avond opstond, bleek ze een kop groter te zijn dan hem. Een dealbreaker. In een reflex kijk ik naar mijn voeten en ben blij dat ik vanavond geen hakken draag.

Summum van romantiek

Het gros van de borrelaars heeft de kade inmiddels verlaten. Nog een handjevol kantoorklerken nippen aan hun glas. En hoewel er steeds meer ruimte op de kade is vrijgekomen, zijn wij juist dichter bij elkaar gaan staan. Zijn hand strijkt over mijn rug. Er vallen spannende stiltes tussen onze woorden. Ik voel me verlegen worden, omdat ik weet dat het eraan zit te komen. Alle ingrediënten zijn aanwezig. De maan, het zomerse avondbriesje langs het water, de biertjes, de subtiele aanrakingen. Ik kijk hem aan en vind hem geweldig aantrekkelijk in de lichte gloed van de maan. Het summum van romantiek. Ik zie aan zijn blik dat hij hetzelfde denkt en dan zoent hij me. Onafgebroken.

Deze avond mag tot in eeuwigheid duren, maar ik moet de laatste tube naar huis pakken. We lopen innig verstrengeld terug langs het water, onder een viaduct door en staan herhaaldelijk even stil voor een vluchtige, hartstochtelijke kus. Bij het stoplicht van een druk kruispunt worden we toegejuicht door een claxon. “Wist je dat het vrijdag bloedmaan is?” zeg ik als we voor de poortjes van Cannon Street Underground staan. Hij heeft geen idee, maar vindt het de perfecte gelegenheid om elkaar weer te zien. “Stuur je een berichtje als je thuis bent?” vraagt-ie. Achter de poortjes scheiden onze wegen, maar onze blikken volgen elkaar tot het laatste moment. Op het nippertje spring ik in de laatste metro. Honderden fanatieke vlinders kriebelen in mijn buik.

To be continued …

Wil jij Frances beter leren kennen? Bekijk dan haar website www.schrijvenenspelen.nl of check @FranInLonden.

Lees ook de vorige avonturen van Frances in Londen:

(5) De date-avonturen van Frances in Londen: ‘Ik hoop wel dat ze een beetje normaal en sociaal zijn’
(4) De date-avonturen van Frances in Londen: ‘Één week, vier mannen, vier dates.’
(3) De date-avonturen van Frances in Londen: ‘Nu gaan we het dus anders aanpakken. Meer mannen en meer dates’
(2) De date-avonturen van Frances in Londen: ‘Wacht even, is deze jonge god het hoofd van de opleiding?!’
(1) De date-avonturen van Frances in Londen: ‘Hij neemt me mee naar Windsor, was dat niet het decor van de royal wedding?’

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief.