De date-avonturen van Frances in Londen: ‘Maan of geen maan, dit wordt een fascinerende avond’

Copywriter Frances (35) is nog steeds single, in tegenstelling tot veel van haar vriendinnen. Ze pakt haar koffers en gaat voor een half jaar naar Londen. Voor VIVA schrijft ze over haar avontuur vol nieuwe vriendschappen, opmerkelijke dates en leerzame confrontaties.

Rode magie

Ik heb geen oog dichtgedaan. De volle maan is weer in aantocht en deze keer in zijn aller intensiefste vorm. Het wordt namelijk bloedmaan, een totale maansverduistering die vanavond om 21:30 uur begint. Een visueel planetair spektakel met de versterkende effecten van een volle man. Nog meer emoties en gevoelens dus. Als dat geen belofte is voor een vlammende date met Happy Puppy?

Ik neem hem mee in mijn blood moon madness en in de middag appen we over en weer wat de beste locatie is om dit mysterieuze schouwspel te bewonderen. Na een lange reeks van kraakheldere blauwe luchten is het weer helaas totaal omgeslagen. Boven Londen hangt een donkere pak wolken, dat op uitbarsten staat. ‘Het gaat regenen,’ zegt mijn puppy. Maar, ik laat me niet uit het veld slaan door een paar druppels. Wij moeten en zullen al het mogelijke doen om een glimp van die rode magie mee te krijgen. ‘Laten we dan afspreken bij Embankment en dan proberen we eerst een brug, grootste kans,’ zegt-ie. Gelukkig heeft hij door dat opgeven voor mij geen optie is.

Rukwind

Als we echter tegen 21.00 uur op de Hungerford Bridge lopen en de potdichte bewolking geen straaltje maanlicht doorlaat, moet ook ik mijn bedenkingen over de goede afloop onderdrukken. Dit keer is het Happy Puppy die juist mij overhaalt om te blijven geloven. ‘We pakken de metro naar London Bridge, misschien hebben we vanaf daar wel zicht,’ zegt-ie vastberaden. Hij kijkt op zijn horloge en versnelt zijn pas. Ik volg gehoorzaam. In de tube is het dringen. We persen ons samen in een staanplaats. De ondergrondse rukwind raast door het open raampje en blaast mijn haar alle kanten op. Mijn gezicht is weliswaar bedekt door mijn wilde haardos, maar zijn betoverende glimlach ontgaat me niet. Maan of geen maan, dit wordt een fascinerende avond.

Troostwijn

Klokslag 21.30 uur, prime time voor de bloedmaan. We pakken elke hoek van de London Bridge, maar de lucht is niet te betrappen op een stukje heldere hemel. Het weer is meedogenloos en we moeten toegeven. “Kunnen we onze teleurstelling te boven komen met wijn?” lach ik. We dalen af naar de Borough Market en de horecagoden zijn ons gelukkig een stuk beter gezind. Op de stoep voor een bourgondisch wijnbarretje staan vier tafeltjes op een rij en er is nog één tafeltje vrij. We stormen af op de houten krukjes en duiken gretig in de wijnkaart.

Aan de overkant van het pleintje vindt een besloten feestje plaats. Groepjes mannen en vrouwen roken buiten een sigaret. Voor de ingang staat een beveiliger met een gastenlijst. Nietsvermoedende vrijdagborrelaars die naar binnen willen, wordt de toegang geweigerd. ‘Heb jij wel eens een party gecrasht?’ vraag ik mijn puppy. ‘Toen ik hier zes jaar geleden voor het eerst kwam, wel ja. Elk weekend kwamen er vrienden uit Parijs over en dan gingen we naar vage feestjes via-via. Tot diep in de nacht in studentenhuizen over de hele stad en dan ’s ochtends met een kater wakker worden op een vreemde bank met mensen om me heen die ik niet eens kende. Ja, dat was té gek! Maar ik ben daar nu te oud voor hoor, haha. Ik ben tegen twaalven al doodmoe.’

Straatmuziek

In de overdekte markthal achter hem, zijn mensen nog aan het opruimen. Ze vegen stukken karton en bloemen aan, roepen elkaar van alles toe en laden hun kratjes met onverkochte spullen. Af en toe komt er een vislucht voorbij. Langs de groene, industriële markthal loopt een krakkemikkige, grijze viaduct waar om de tien minuten een trein overheen dendert. Busjes rijden af en aan of staan dubbel geparkeerd.

Terwijl we aan ons vierde glas zijn begonnen, stapt een man met een gitaar uit een van de busjes. Hij begint gelijk te spelen en zingen en neemt het hele terras mee. Bij het tafeltje naast ons is een groepje vrienden komen staan en de muzikant weet ons allemaal met elkaar te verbinden. Hij voelt zich blijkbaar aangemoedigd door ons gelach en geklap, ineens klimt-ie boven op zijn bus om vanaf daar verder te zingen. Het hele terras is uitbundig met elkaar in een jolig gesprek geraakt. Dit is de beste manier om te ontdekken of iemand bij je past. De puppy ligt net als ik compleet in een deuk om alle chaos rondom ons tafeltje.

Honderd kussen

Ik pak mijn krukje en ga knus naast hem zitten. Hij neemt een slok van zijn rode wijn en terwijl we elkaar innig aankijken, morst hij de rode wijn over zijn witte blouse. Ik lach hem uit en pak snel mijn glas witte wijn en de zoutmolen. ‘Trust me, dit helpt!’ zeg ik half nuchter. Ik gooi een scheut van mijn chique wijn over zijn blouse en strooi er zoutkorrels bovenop. Hij kijkt me liefdevol toe terwijl ik ijverig over zijn blouse wrijf. ‘Ik zit wel helemaal onder hè? Je krijgt nooit alle vlekken eruit,’ zegt puppy. ‘Nee dat weet ik,’ zeg ik ‘maar nu kan ik in elk geval wel lekker aan je zitten.’ En ik schater het uit met een grote ondeugende lach. Hij pakt mijn gezicht met beide handen vast en overlaadt me met honderd kussen.

Het feestje tegenover ons is afgelopen. Mensen zeggen elkaar gedag, blijven hangen, of slenteren weg. Onze bardame sluit de ramen boven ons tafeltje. We rekenen af en lopen weer met een grote glimlach terug naar de metro. Op de lange roltrap richting de Underground komt hij dicht achter me staan. Hij slaat zijn armen om mijn middel en legt zijn hoofd in mijn haar. De vlammende rode magie laat toch nog van zich horen. Drie haltes zitten we samen in de metro aan elkaar te plukken, en dan moet ik helaas overstappen. ‘Stuur je weer een berichtje als je thuis bent?’ zegt-ie. De deuren gaan dicht. Ik volg zijn onweerstaanbare lach tot hij in de tunnel schiet.

Ik heb dan nog geen idee dat dit de laatste keer was dat ik in zijn stralende puppy ogen keek.

Wil jij Frances beter leren kennen? Bekijk dan haar website www.schrijvenenspelen.nl of check @FranInLonden.

Lees ook de vorige avonturen van Frances in Londen:

(7) De date-avonturen van Frances in Londen: ‘Mijn ritjes met de metro zijn hierna niet meer hetzelfde’
(6) De date-avonturen van Frances in Londen: ‘De biertjes gaan er weer goed in en de olijke bankier laat me geen één keer betalen’
(5) De date-avonturen van Frances in Londen: ‘Ik hoop wel dat ze een beetje normaal en sociaal zijn’
(4) De date-avonturen van Frances in Londen: ‘Één week, vier mannen, vier dates.’
(3) De date-avonturen van Frances in Londen: ‘Nu gaan we het dus anders aanpakken. Meer mannen en meer dates’
(2) De date-avonturen van Frances in Londen: ‘Wacht even, is deze jonge god het hoofd van de opleiding?!’
(1) De date-avonturen van Frances in Londen: ‘Hij neemt me mee naar Windsor, was dat niet het decor van de royal wedding?’

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief.