Gedraag je…

De hoop dat ik ooit zal begrijpen wat sommige mensen drijft, heb ik jaren geleden al opgegeven. Ook omdat iemand me een goede tip gaf: ‘De reden dat je niet begrijpt waarom idioten zich als idioten gedragen, is omdat je geen idioot bent’. Dat geeft dan toch een stukje rust.

Vandaag had ik even wat minder begrip. M en ik waren met de kinderen op weg naar het Pietendorp (geweldig evenement trouwens, een absolute aanrader), en de motor sloeg af op een uiterst ongunstige locatie (midden op de weg, al was het dan geen snelweg). Het is een nieuwe auto, dus M moet nog een beetje wennen en een uitvallende motor is één van die dingen waar ze altijd bang voor is. Terwijl ze wat zenuwachtig aan de contactsleutel draaide, begon de auto achter ons als een gek te toeteren. Ik ben niet zo van de ‘road rage’, maar ik ontplofte in mijn stoel (dat zou er grappig uit hebben gezien als het letterlijk was trouwens). Wat denkt zo iemand nou? Dat wij niet doorhebben dat we midden op de weg stilstaan? Dat we de boel even fijn aan het blokkeren zijn? M werd er uiteraard bloednerveus van, met als gevolg dat het nog minstens een halve minuut duurde voor ze de auto weer aan de praat had. Het had weinig gescheeld of ik was woest uit de auto gestapt. Goed, dat lieg ik, want ik realiseer me dat dat weinig zin heeft, en ik denk graag na voordat ik iets doe. Maar jezus, gedraag je gewoon!

Duiven stampen

Afgelopen vrijdag liep ik met blogster Lisette door Amsterdam (schaamteloze plug: we hebben een contract getekend voor een nieuwe boekenserie, hoera). Het was nogal druk op straat, niet alleen met mensen, maar ook met duiven. En hoe sierlijk Lisette ook mag zijn, we stampten toch best door Amsterdam heen (je kon de palen horen kraken), en een duif kreeg het voor elkaar om bijna onder haar voet terecht te komen, waardoor ze een ongelukkige schopbeweging maakte. Die duif week uit, en dat vond een mevrouw op het fietspad niet zo leuk. Volledig begrijpelijk. Minder begrijpelijk was dat Lisette vervolgens compleet verrot gescholden werd op een manier die een dag, die fenomenaal had moeten zijn, in één klap verpestte. Ik snap dat je schrikt. Maar jezus, gedraag je gewoon.

Er gebeurt zo vaak iets om me heen waarbij mensen reageren op een manier die ik écht niet begrijp. Al nemen we alleen maar die zwarte pieten-discussie. Over de inhoud hoeven we het niet meer te hebben, maar wát je ook vindt, aan welke ‘kant’ je ook staat, je gaat anno 2014 toch geen doodsbedreigingen uiten of mensen molesteren omdat je het niet met ze eens bent? Gedraag je gewoon.

De hoop dat ik ooit zal begrijpen wat sommige mensen drijft, heb ik jaren geleden al opgegeven. Dit jaar ben ik echter wel hevig geschrokken van de manier waarop we in dit land op bepaalde dingen reageren, en dan vooral afgelopen week die belachelijke reacties op een foto van een speler van het Nederlands elftal. Ik schaam me gewoon dood dat dat in ‘ons’ Nederland gebeurt. Gedraag je gewoon. Zo moeilijk is dat toch niet?

Beeld: sifotography / 123RF Stockfoto