Geluksmomentje

liefdevolle ochtend

Zijn broek. Zijn shirt. Warrig haar. Vies haar. Haar dat stinkt. Mijn haar. En koffie. Hij ook koffie. Ik steek een sigaret op. Hij niet. Hij is gestopt en ik rook minder. Veel minder. Alleen roken is ongezellig. En ongezond. Ik weet het.

Ik voel me gelukkig, zo vijf hoog in een flatje. Met hem. Door hem. Ik heb me werkelijk nog nooit zo gelukkig gevoeld. En compleet. Lekker hip die term; soulmate, maar ik heb ‘m gevonden. En ik laat ‘m nooit meer gaan.

“Wat wil je eigenlijk?”, vraagt hij terwijl ik gefascineerd kijk naar mijn teennagels met daarop afgebrokkelde wijnrode nagellak. Ik heb geen idee waar hij op doelt. Nu, op dit moment, wil ik mooi gelakte teennagels, zonder dat ik eerst aan de gang moet met watjes, nagellakremover en uiteindelijk schuurpapier en een cirkelzaag. Serieus, wijnrode nagellak is niet te verwijderen. Het is als de vriend van mijn moeder; je wilt er vanaf, maar het blijft gewoon zitten.

“Ik bedoel, wat zou je nou het liefst veranderen? Wil je ergens anders wonen, een andere baan, klaar zijn met je opleiding? Samen een wereldreis maken?”

Het blijft stil. Ik blijf stil. Ik geef ‘m stilzwijgend een kus en hij weet genoeg.