Genoeg gevreten voor 2013

Al weken teer ik op chocolade, koekjes en ander makkelijk en vooral lekker snackspul. Het is enorm druk geweest. Echt waar. Niet genoeg tijd om boodschappen te doen, laat staan iets gezonds te koken. Dus het wordt een snelle hap, diepvriespizza, eten bij anderen of van die kant-en-klare (kerstige excellent) opwarmdingetjes.

Patatje-joppie-chips en bananensoezen
Geen tijd. Maar heel eerlijk denk ik dat gemakzucht een heel grote rol speelt. Al zoveel om aan te denken, geen zin om daar ook nog huishoudelijke lijstjes bij te proppen. Vol is vol. Maar in mijn buikje kan er altijd nog wat bij. Gezellige kerstchocolade, schuimpjes en zelfs patatje-joppie-chips en bananensoezen. ‘s Ochtends (want geen ontbijt in huis) en vrijwel iedere avond. Smerig eigenlijk. Zo voel ik me ook. Elke avond neem ik mezelf voor om ‘weer gewoon te doen’.

Geen trek in een normaal ontbijt
Maar dan. Dan zie ik een banaan liggen. En naast de fruitschaal ligt heel verleidelijk een geopende pak koekjes. Mijn hand zweeft boven de banaan, ik denk aan alles wat ik nog moet doen en wil eigenlijk zo snel mogelijk naar mijn laptop rennen. Vliegen. Was ik maar al begonnen. Een banaan pellen en in mijn hand vasthouden, vertraagt alles. Een chocoladekoekje doorslikken gaat veel sneller. Drie koekjes verder heb ik het weer gehad. Gattttttverrrrrdamme! Weer zo’n vies gevoel, wat doe ik mezelf aan?! Een uur later nog geen trek in een normaal ontbijt. Drie uur later moet ik rennen voor een afspraak. Onderweg haal ik een latte en een muffin. Ja, ik kan niet leven op een paar koekjes.

Blije tandarts
Bullshit natuurlijk. Mijn lichaam EN mijn (kinderlijke) geest houden me voor de gek. De suikerparade, iedere ochtend, middag en avond is een gewoonte geworden. Zal mijn tandarts blij mee zijn. Blijer dan ik in ieder geval, want zijn rekening wordt gespekt terwijl ik boorbehandelingen moet ondergaan. Mijn lichaam is gewend geraakt aan chemische prikdrankjes, vettige koolhydraten en bergen zoetigheid. Ik kan beter maar niet wachten tot 1 januari voor de grote verandering, de jaarlijkse goede voornemens. Nog een week pizzachocolade en ik lig aan de beademing ofzo. Nogmaals: wat DOE ik mezelf aan?!

Behoefte aan vitamientjes
Het moet stoppen, niet morgen, maar nu! Gewoon vandaag, op Tweede Kerstdag. Genoeg gevreten voor 2013. Om maar niet te noemen dat ik over vijf dagen naar een bouwval verhuis, waar nog helemaal geen keuken te vinden is. Wie weet duurt dat nog máánden. Oh god, laat ik nog even een paar dagen genieten van zelfgemaakte gezonde maaltjes. Ineens krijg ik zoveel behoefte aan groenten. Vitaminen. Echt eten. Eten wat mijn lichaam nodig heeft. Ik verlang bijna naar een detoxweek. Ik ren naar de koelkast. Leeg. Natuurlijk. Waar zijn de boontjes, bloemkoolroosjes en spruitjes als je ze nodig hebt? Sukkel dat ik ben.

Oliebolze, appelflapze en een heel gezellige jaarwisseling alvast!

© Beeld: Chantal Straver