Géza schrijft: ‘Ook ik kon deze knokpartij niet aan me voorbij laten gaan’

Geza Weisz (33) is acteur en dj en schrijft in VIVA elke week over zijn leven.

Hoe spannend mijn dansgevecht in Dance dance dance ook was, de wedstrijd van het jaar bleek toch Badr vs Rico te zijn. De maand december stond volledig in het teken van het gevecht tussen deze twee gladiatoren. Ik ben van nature niet zo’n boksliefhebber – word vaak zelfs een beetje misselijk bij het zien van de immens harde klappen over en weer – maar ook ik kon deze knokpartij niet aan me voorbij laten gaan. Binnen mijn vriendengroep ontstonden al gauw twee kampen; liefhebbers van de sympathieke, zeer gedisciplineerde en hardwerkende sportman Rico Verhoeven tegenover aanhangers van de klassieke bad boy, de straatvechter, het natuurtalent Badr Hari. In de driedelige documentaireserie Badr – die momenteel op Videoland te zien is – legt Hari zelf uit wat het grote verschil is tussen de twee kickboksers: ‘Ik acteer niet dat ik een stoere jongen ben. Het is voor mij geen spel.’ Hiermee sneert hij niet alleen naar Rico’s vermeende filmcarrière, maar maakt hij zijn reputatie als gemene jongen van de straat eens te meer waar. Meerdere vriendinnen van mij hebben in het verleden liefdesbrieven willen schrijven aan deze beruchte alfaman. Het verbaast me dus niet wanneer ik tijdens de wedstrijd de vrouwen naast me zie wegzwijmelen bij het zien van zijn grote sterke armen en knappe gezicht. Wel ben ik een tikkeltje verbaasd als ik – vlak voor hij de zaal in gaat – Arie Boomsma in Badrs kleedkamer zie zitten. Badr heeft nu eenmaal de reputatie niet alleen een gevaarlijk vechter in de ring te zijn. Hij stond er jaren om bekend nogal wat hand-en-spandiensten te hebben verricht voor figuren uit de onderwereld. Arie is voor mij de goedheid zelve, een voorbeeld voor eenieder, dus hoor ik mezelf zeggen: ‘Huh, wat doet Arie daar nou weer?’ Een dag later lees ik het antwoord op Aries Instagram: ‘Ik ken Badr nu bijna 20 jaar. We zijn zo’n tien jaar bevriend. Wanneer mij naar die vriendschap gevraagd werd, kwam het er vaak op neer dat ik mij moest verantwoorden. Geen mens heeft slechts één kant, zei ik dan.’ Nu fouten zijn toegegeven, spijt is betuigd, straffen zijn uitgezeten, en Badr in optredens kalm, volwassen en sportief is, een gedreven topsporter en betrokken vader, verandert de beeldvorming mee. Het harde werk binnen én buiten de ring wordt opgemerkt. Dat is mooi.’

‘Vaak is het de overwinning die een volk in een feeststemming brengt, maar in dit geval leidde het verlies tot verbroedering’

En zo word ik geconfronteerd met mijn eigen kleingeestigheid. Het gevecht tussen Badr en Rico leek een lange tijd het gevecht tussen twee bevolkingsgroepen. De Marokkanen tegenover de Hollanders. De media maakte daar zelfs de goede tegen de slechte van. Vaak is het de overwinning die een volk in een feeststemming brengt, maar in dit geval leidde het verlies tot verbroedering. Nadat Badr – net als drie jaar geleden – geblesseerd is uitgevallen en de tranen over zijn wangen blijven stromen, omhelst Rico zijn tegenstander en wanneer Badr vervolgens zijn rivaal toelaat en hem minutenlang in zijn armen houdt, wordt het hysterische publiek langzaam stil en voel je de ontroering door de hele zaal. Ik kan in alle eerlijkheid nu al niet meer wachten op het derde en allesbeslissende gevecht.

Lees ook:
‘Wie krijgt eigenlijk je Rolex als je de pijp uitgaat?’

Géza’s column komt uit VIVA-2020-05. Dit nummer ligt t/m 4  februari in de winkel of kun je hier online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER «

Foto:Rachel Schraven