Geza schrijft: ‘Dat was vast de reden dat ik als laatste van mijn vrienden ontmaagd ben’

Geza Weisz (33) is acteur en dj en schrijft in VIVA elke week over zijn leven.

De laatste keer dat ik zo bang was als dat ik nu ben, is twintig jaar geleden. De ouders van een klasgenootje van de basisschool hadden een huis in Drenthe, waar we met een groepje gingen logeren. Het was een van de eerste avonden waar wij, de jongens, tussen de meisjes mochten slapen. Alsof dat nog niet spannend genoeg was, besloten we de film The Blair Witch project buiten op een schuur te projecteren. De schuur werd geflankeerd door bomen die het begin van een groot bos vormden. Eentje die verdomd veel leek op het beruchte bos uit de desbetreffende film. Met man en macht probeerde ik mijn angst te maskeren omdat ik niet wilde dat de rest mij als een watje zou bestempelen. Helaas voor mij vond de vader van mijn klasgenootje het een ludiek idee om halverwege de film uit een van de bosjes te verschijnen.

De hysterische gil die mij toen ontsnapte is ongetwijfeld de reden geweest dat ik als laatste van al mijn vrienden ontmaagd ben.

Nu – twintig jaar later – wil ik niet toegeven aan mijn vriendin dat ik nauwelijks in slaap durf te vallen door de Netflix-documentaire die we zojuist voor een deel hebben gezien. Don’t f**k with cats vertelt het verhaal van de serial killer Luka Magnotta die filmpjes op het internet verspreidt van zijn moorden op katten en uiteindelijk zelfs die op een mens. De moordenaar probeert eerst als acteur en model carrière te maken, maar wanneer dit niet lukt geeft hij zijn ijdelheid op deze zeer macabere wijze gestalte. De gruwelijkheden worden in de documentaire zo expliciet beschreven dat je er misselijk van wordt en ik merk bij mezelf dat ik eigenlijk te moe ben om verder te kijken, maar pas durf te gaan slapen als ik zeker weet dat deze griezel gepakt is en veilig achter tralies zit. De moordfilmpjes van Luka zitten vol met verwijzingen naar beroemde films zoals Catch me if you can, Casablanca en Basic instinct.

Lees ook:
Géza schrijft: ‘Ook ik kon deze knokpartij niet aan me voorbij laten gaan

Het wordt ons dus helder dat hij zijn leven als een film ziet en geheel gewetenloos aan zijn eigen repertoire bouwt. Na het zien van de docu is het de vraag of het wel verstandig van de makers was om deze man het platform te geven waar hij altijd al van droomde. Bij een voetbalwedstrijd wordt tegenwoordig een streaker – die het veld tijdens een wedstrijd ongevraagd betreedt – bewust buiten beeld gehouden. In deze tijd waarin mensen meer dan ooit hunkeren naar roem en daar soms alles voor over lijken te hebben, zou het wellicht geen gek idee zijn om ze niet langer dat podium te bieden.

Géza’s column komt uit VIVA-2020-06. Dit nummer ligt t/m 11  februari in de winkel of kun je hier online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER «

Foto:Rachel Schraven