Geza schrijft: ‘Ik ben een groentje als het op relaties aankomt’

Géza Weisz (32) is acteur en dj en schrijft in VIVA elke week over zijn leven.

‘Kom op, verover me.’ Haar hazelbruine ogen kijken me doordringend aan. Steeds weer opnieuw dwingt ze me om te strijden voor onze liefde. ‘Niet verslappen hè?’ Ik schud stoer mijn hoofd: ‘Nee natuurlijk niet liefje.’ Ik ben een groentje als het op relaties aankomt. In de tweeendertig jaar hiervoor was ik of alleen of met vrouwen die eigenlijk niet met mij wilden zijn. Confronterend is het, hoeveel ik nog moet leren, wanneer het aankomt op ‘een leven delen’.

Ik heb altijd gedacht een leuke, lieve en makkelijke jongen te zijn.

Een man die goed kan reflecteren, goed kan luisteren en romantisch is. Nu ik voor het eerst een volwassen relatie heb, blijkt dat allemaal wel mee te vallen. Zo wil ik voortdurend mijn zin doordrijven, kan ik het niet uitstaan als dingen niet gaan zoals ik zou willen en ben ik ervan overtuigd dat ik altijd gelijk heb.
Iedere dag mijn vriendin weer opnieuw veroveren, dat is wat ze van me eist. Ze vindt ons nog te jong om nu al aan elkaar gewend te raken. Een middelmatig, kleurloos bestaan is haar grootste angst; het moet vurig, hartstochtelijk en gepassioneerd zijn. Ik realiseer me, dat voorheen het merendeel van mijn daden in het teken stonden van de zoektocht naar een partner. Als een paradijsvogel zette ik iedere dag trots mijn veren uit; in de ijdele hoop ‘gezien’ te worden. Altijd goed gekleed, keurig gekapt en met een druppeltje eau de cologne. Eager naar succes, hunkerend naar roem. Een grote bewijsdrang om de leukste van de klas te zijn. Voor wie? Ik denk toch voor die ene vrouw.

Maar wat is de liefde van een ander waard, wanneer die veroverd wordt met zo’n buitenkant?

We zitten in de auto en ze legt haar hoofd in mijn nek. Ze streelt mijn hals met haar neus en fluistert: “Ik ben zo gek op jou. Op je kleine oortjes, op die gekke haartjes tussen je wenkbrauwen, op de littekentjes in je gezicht, op je huid die altijd een beetje vettig is en op je stevige nekje. Allemaal dingen die ik altijd heb proberen te maskeren, maar nu ze door haar worden ontmaskerd en bewonderd, maken ze me oertrots. Iemand die jou écht ziet, dat zou zomaar liefde kunnen zijn. ‘Weet je?’ ze glimlacht alsof ze me een groot geheim gaat onthullen. ‘Wat?’ antwoord ik. ‘Dat ik nauwelijks kan ademen, wanneer jij ‘s avonds met je volle gewicht op mij in slaap valt.’ ‘Waarom laat je dat dan toe?’ vraag ik geschrokken. ‘Omdat niets mij gelukkiger maakt dan jouw tevreden gesnurk.’ ‘Maar ik snurk helemaal n..’ ik hoef mijn zin niet af te maken, want ik ken die blik. Morgen ga ik d’r weer veroveren met ontbijt op bed; croissantjes, truffelkaas-omelet en een havermelk-cappuccino.

Lees ook:

Gezá schrijft: ‘‘Waarom maken vrouwen met weinig kleding aan u zo kwaad?’ vraag ik’

Géza’s column komt uit VIVA-2019-47. Dit nummer ligt t/m 26 november in de winkel of kun je hier online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER «

Foto: Rachel Schraven