Géza schrijft: ‘Ik ben zeker geen complot- denker, maar opeens slaat de twijfel toe: moet ik dit al doen?’

géza schrijft

Géza Weisz (34) is acteur en dj en schrijft in VIVA elke week over zijn leven.

Tien jaar geleden belandde ik in het ziekenhuis nadat ik onbezorgd uit een bakje amandelen had zitten snoepen. Jarenlang had ik noten in alle soorten en maten gegeten, zonder ook maar ergens last van te hebben. Maar plotseling bleek ik allergisch te zijn.

Via een infuus werd mij anti-histamine toegediend en ik kreeg een epi-pen mee, voor het geval het nog eens zou gebeuren. In de maanden die volgden, ontwikkelden zich allergieën voor meerdere noten. Maar ook vruchten als aardbeien, kiwi’s, appels en peren kan ik niet meer eten. Uit een onderzoek bleek dat ik ook een lichte vorm van astma heb en dus behoorde ik het afgelopen jaar opeens tot de corona-risicogroep.

Toch moet ik even nadenken als ik een brief van de GGD krijg waarin staat: ‘U heeft een extra risico om ziek te worden van het coronavirus. Dit heet een medische indicatie. Er ligt daarom een vaccin tegen corona voor u klaar.’

Ik controleer of de tekst daadwerkelijk aan mij geadresseerd is en dit blijkt het geval te zijn. De twijfel slaat toe: moet ik dit al doen? Ik ben zeker geen complotdenker en ken weinig wantrouwen jegens de farmaceutische industrie.

Ongetwijfeld verdienen sommige mensen ontzettend veel geld aan corona, maar in mijn optiek ben je niet direct een schurk als je ergens rijk mee wordt. Ik ging er alleen van uit dat ik nog lang niet aan de beurt zou zijn en dat ik nog maanden kon toezien hoe andere landgenoten het risico van het vaccineren zouden nemen.

Ik besluit er nog eens goed over na te denken. Maar een uur later blijkt de nieuwsgierigheid toch te groot. Ik draai het nummer van de GGD om in elk geval te achterhalen met wélk vaccin ik dan ingeënt zal worden.

Ik reken op een ellelange telefonische wachtrij, maar binnen enkele seconden heb ik een uitermate vriendelijke man aan de lijn. Hij vraagt om wat persoonlijke informatie en benadrukt voortdurend dat ik nergens toe verplicht ben.

Lees ook
Géza schrijft: ‘Nooit meer keerde ik terug naar het waterpark’

Hij vertelt me dat ik een mRNA-vaccin zal krijgen. Maar dat hij nog niet weet of dit Moderna of Pfizer wordt. ‘Zal ik eens kijken waar en wanneer we een plekje voor je hebben?’ Voor ik het weet, heb ik een afspraak en vier dagen later fiets ik richting de RAI in Amsterdam.

Binnen blijkt het beter georganiseerd dan op menig festival. Een vrolijke Surinaamse vrouw wijst in de richting van het Pfizer-bord. Ze roept: ‘Alleen maar nette mensen mogen rechtsaf’. Omdat ik op mijn formulier bij het vakje ‘allergieën’ een vinkje heb gezet, word ik verzocht na afloop dertig minuten te blijven zitten, in plaats van het gebruikelijke kwartiertje.

Ik doe een paar laatste rekoefeningen met mijn linkerarm en dan rol ik, op verzoek van de jonge medicijnenstudente, mijn mouw op. ‘Zo. Het zit er weer op,’ glimlacht ze, nadat ze me een nauwelijks voelbaar prikje heeft toegediend. Ja, denk ik, de hel van het afgelopen jaar zit er eindelijk op.

VIVA nieuwsbrief

Iedere week de leukste nieuwsbrief van Nederland in je mailbox?