Géza schrijft: ‘Besloten we op een bepaald moment dat corona niet meer bestond?’

géza schrijft

Géza Weisz (33) is acteur en dj en schrijft in VIVA elke week over zijn leven.

Wie heeft als eerste het coronavaccin ontwikkeld? Wie gaat er met de eeuwige roem en een Nobelprijs vandoor? Wereldwijd wordt er dag en nacht aan gewerkt. De vaccinontwikkelaars van Oxford University worden veelal genoemd als grote kanshebbers om straks met de eer te strijken, maar ook het Leidse bedrijf Janssen – dat momenteel met veel succes op apen experimenteert – lijkt een serieuze kandidaat. Terwijl de regering het virus probeert te beteugelen zonder de economie geheel plat te gooien, lijkt een vaccin de enige échte remedie voor het wereldwijde gevaar dat Covid-19 heet. Het is interessant om te zien hoe snel mensen weer in oude patronen vervallen en alle regels aan hun laars lappen. Ook ik heb mezelf verbaasd over de nonchalance waarmee ik zelf medio juni alweer begon met het knuffelen van vrienden. Alsof we, tegen beter weten in, op een bepaald moment besloten hadden dat corona niet meer bestond of niet meer zo héél gevaarlijk was. Wederom moest de minister-president zich opwinden om ons duidelijk te maken dat het gevaar nog lang niet is geweken. Waarom lukt het ons niet van elkaar af te blijven? Na een maandenlange lockdown zou je denken dat er wel een organische voorzichtigheid onder de mensen zou zijn ontstaan, maar het tegendeel blijkt waar.

‘Reken er maar op dat ik straks in de rij sta als er een vaccin wordt uitgedeeld’

In de grote steden wemelt het weer van toeristen uit binnen- en buitenland die zich nergens wat van aantrekken. Verbaasd zie ik hoe sommige mensen sans gêne staan te hoesten en rochelen alsof ze nog nooit van een pandemie hebben gehoord. Ik vrees dat het een kwestie is van tijd voordat de maatregelen weer worden aangescherpt. Mocht er binnen afzienbare tijd een vaccin op de markt komen dat ons kan beschermen, dan is het nog maar de vraag of iedereen daarvoor openstaat. Meerdere mensen in mijn directe omgeving hebben al verkondigd geen gebruik te willen maken van een dergelijk middel. Zo beweert een goede kennis van mij dat het vergif is, een uitvinding van de farmaceutische industrie, enkel gericht op het verdienen van geld. Met enige verbazing hoor ik haar motie van wantrouwen aan en merk ik dat het me irriteert: ‘Laten we er vanuit gaan dat er inderdaad straks een vaccin komt en een bedrijf daar ontzettend veel geld aan gaat verdienen, dan wil dat toch niet zeggen dat het daarom slecht is?’ Met een geveinsde glimlach antwoordt ze: ‘Een virus als dit verdwijnt in de loop der jaren vanzelf weer. Het is niet aan ons om moeder natuur te manipuleren.’ Snel wend ik me tot de anderen aan tafel, het is te warm om me op te winden over deze onnozelheid. Ik ben wellicht niet zo optimistisch over de mensheid als Rutger Bregman, die De meeste mensen deugen schreef, maar ik ben zeer erkentelijk voor alles wat de wetenschap heeft gebracht. En reken er maar op dat ik straks in de rij sta als er een vaccin wordt uitgedeeld.

Beeld: Rachel Schraven

Géza’s column komt uit VIVA-2020-35. Dit nummer ligt t/m 1 september in de winkel of kun je hier online bestellen.