Géza schrijft: ‘Voor het eerst in een jaar tijd heb ik weer een dj-boeking’

géza schrijft

Géza Weisz (34) is acteur en dj en schrijft in VIVA elke week over zijn leven.

Zenuwachtig loop ik de hoge A’DAM toren in Amsterdam Noord binnen. Terwijl de discolift vol hysterische kleuren me naar de zestiende verdieping schiet, voel ik mijn hart in m’n keel kloppen. Boven zit Manuel op me te wachten. Een beetje ongemakkelijk geven we elkaar een boks, alvorens we elkaar in de armen vliegen.

Het is voor het eerst in een jaar tijd dat ik weer een dj-boeking heb en al drie jaar geleden dat ik ergens samen met Manuel optrad. Ik ben niet alleen zenuwachtig, omdat dit mijn eerste livestream-optreden wordt, maar ook omdat onze boyband weer eventjes bij elkaar wordt gebracht.

Manuel en ik zijn vierendertig jaar geleden, op exact dezelfde dag, een paar honderd meter van elkaar vandaan geboren. Het stond in de sterren geschreven dat wij beste vrienden én een gouden duo zouden worden. Vanaf ons achttiende werden we onafscheidelijk. We gingen samenwonen tijdens onze studie aan de toneelschool, waar de docenten al gauw besloten dat het voor onze ontwikkeling beter zou zijn als we zoveel mogelijk in aparte groepen werden ingedeeld.

Los van het feit dat we in veel dingen op elkaar lijken, zijn we vooral complementair aan elkaar. Yin en yang. Manuel vertrouwt op zijn gevoel en intuïtie, ik ben een peinzer en overdenk alles duizendmaal. Terwijl ik hem structuur probeer bij te brengen, helpt hij mij bij het overwinnen van mijn onnodige angsten.

Jarenlang was hij mijn spiritual leader en nam hij mij mee in zijn avonturen. Nachtenlang gingen we samen op pad, hij leerde mij te leven zoals ik dat nooit eerder had gedurfd. Het was geen uitgestippeld plan dat we samen een dj-duo zouden vormen. Nee, zonder het ooit écht besproken te hebben, maar op basis van de symbiotische energie en het plezier dat we samen uitstraalden op de feestjes die we zelf organiseerden, kregen we plotseling de ene boeking na de andere. En voor we het wisten, hadden we er een fulltime (nacht)baan bij.

Samen reisden we het land door en gaven soms wel vier optredens per avond. Na zo’n duizend boekingen was de koek op. We voelden – hoe aantrekkelijk het succes en het geld ook was – dat we de vriendschap in bescherming moesten nemen door onze eigen artistieke weg in te slaan.

Nu, drie jaar later, is de rust wedergekeerd en zijn we volwassen genoeg om weer eens samen het podium te betreden. Terwijl Manuel zijn stem opwarmt, knoop ik zijn overhemd recht. Hij pakt me vast en dwingt me diep in en uit te ademen: ‘Gooi even alles los.’ Ik knik en open de deur naar een verlaten zaal, waar een cameraman en geluidstechnicus ons enige (fysieke) publiek vormen.

Lees ook
Géza schrijft: ‘De idyllische stilte van het bos wordt verbroken door mijn stevige vloekbui’

We springen het podium op en terwijl ik plaatsneem achter de draaitafels, grijpt Manuel de microfoon van het statief. Trots kondigt hij zijn partner aan: ‘Mag ik een daverend applaus voor de grootste kleinste dj van de wereld, mijn beste vriend: Géza Weisz!’ Ik krijg een vertrouwde knipoog en weet dat ik m’n eerste plaat mag starten. Het feest is weer begonnen.

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief

Foto: Rachel Schraven