Géza schrijft: ‘Een tikkeltje ongemakkelijk ga ik, poedelnaakt, op de massagetafel liggen’

géza schrijft

Géza Weisz (33) is acteur en dj en schrijft in VIVA elke week over zijn leven.

De zeurende pijn in mijn rug zit er al zo lang, je zou denken dat ik er inmiddels wel gewend aan was geraakt. Maar wanneer de chronische steken zich weer eens in mijn wervelkolom nestelen, wil ik het liefst met een lichte overdosis ibuprofen in bed gaan liggen. Ik heb werkelijk alles geprobeerd; er is geen fysio- of manueel therapeut die mijn skelet niet heeft bestudeerd. Van mannen die gretig met een hamer op mijn rug hebben getikt tot krakers die schrikbarende geluiden uit mijn gewrichten wisten te krijgen. Ik heb zelfs mijn angst voor naalden opzij gezet in de hoop dat een acupunctuurbehandeling verlossing zou bieden. Mijn hernia in spe laat zich echter niet uit het veld slaan. Tegenwoordig draag ik op aanraden van mijn podotherapeut zooltjes die mijn platvoeten steun bieden, maar bovenal het lengteverschil tussen mijn linker- en rechterbeen in evenwicht proberen te brengen.

In zeer gebrekkig Engels en met flink wat driftige handgebaren proberen ze duidelijk te maken waar ik me moet uitkleden

Wanneer de pijn zo hardnekkig wordt dat ik me nergens anders meer op kan concentreren, trakteer ik mezelf op een massage. Daarnaast vind ik niets lekkerder dan dat er flink in mijn rug geknepen wordt. Vandaag probeer ik op aanraden van een vriend een nieuwe salon. De gevel oogt een tikkeltje achenebbisj, maar de vrolijke Chinese letters op het raam maken een hoop goed. Binnen word ik door twee vrouwen met mondkapjes op ontvangen. In zeer gebrekkig Engels en met flink wat driftige handgebaren proberen ze duidelijk te maken waar ik me moet uitkleden. Een tikkeltje ongemakkelijk ga ik, poedelnaakt, op de massagetafel liggen zonder een flauw benul te hebben van wie de stevige handen die op mijn rug drukken zijn. Ik probeer me een gezicht voor te stellen bij de vrouwenhanden, die onmiskenbaar al jaren ervaring in de vingers uitstralen.

Lees ook: Géza schrijft: ‘Hij kijkt me beledigd aan, maar zijn glinsterende ogen verraden hem’

Al gauw verlies ik mezelf in een reeks gedachtes en kwijl ik mezelf in slaap. Geen idee hoe lang ik out ben geweest, voor ik een por in mijn zij voel. Ik schrik wakker en draai me om naar de masseuse, die haar mondkapje heeft laten zakken en me indringend aanstaart. Met haar wijsvinger op d’r lippen gesticuleert ze dat ik stil moet zijn en maakt daarna een kommetje van haar hand, die ze heen en weer schudt. Het duurt even voor ik doorheb wat ze insinueert. Snel schud ik nee en draai me weer terug op mijn buik. Niet veel later krijg ik wederom een por en nogmaals maakt de vrouw hetzelfde handgebaar; ditmaal kijkt ze er bijna kwaad bij. Weer gebaar ik dat dit niet hoeft en vraag haar of ze zich op mijn rug kan concentreren. Harder dan zojuist begint ze in mijn schouders te knijpen en ben ik niet meer in staat om nog enigszins te ontspannen. Ik spring overeind en met een rood hoofd bedank ik haar vriendelijk voor de moeite. Verbaasd zegt ze: ‘You not ready mister,’ terwijl ze naar de klok wijst. ‘I’m more than ready,’ antwoord ik en trek snel mijn onderbroek aan. Tot mijn grote verbijstering lijkt mijn rugpijn in de dagen daarna volledig verdwenen en zo krijgt dit verhaal toch nog een happy ending.

Géza’s column komt uit VIVA-2020-34. Dit nummer ligt t/m 25 augustus in de winkel of kun je hier online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER «

Foto: Rachel Schraven