Geza schrijft: ‘Grieks leren? Ik wilde liever tongzoenen en Bacardi Breezers drinken’

Geza Weisz (33) is acteur en dj en schrijft in VIVA elke week over zijn leven.

Mijn moeder was de strengste niet, maar in één ding was ze standvastig: ik moest en zou naar het gymnasium. In groep acht leek haar plan echter gedwarsboomd te worden door een leraar die mij een havo/vwo-advies gaf. Alleen een hoge Cito-score zou mijn schoolcarrière nog kunnen redden. En dus werd er, in de maanden naar de toets toe, elke dag door mijn moeder en mij geoefend met oude Cito-toetsen. Tot op de dag van vandaag glundert zij wanneer ze mensen over mijn score van 548 vertelt. Een hoge score, waardoor ik uiteindelijk mocht toetreden tot het Barlaeus Gymnasium. Alwaar mij een tijdperk van veel strafwerk, onvoldoendes en nablijven te wachten stond. En als ik al over mocht naar het volgende jaar, dan was dat met de hakken over de sloot. Het niveau was niet per se te hoog, maar op m’n veertiende lag mijn interesse heel ergens anders dan bij het vertalen van een uitgestorven Griekse taal of het ontcijferen van wiskundige formules. Ik wilde skateboarden, tongzoenen en Bacardi Breezers drinken. Het is pas nu ik de dertig voorbij ben dat ik denk: wat zou het leuk zijn om Elektravan Euripides te kunnen lezen in de taal waarin het geschreven is. Het blijft een onnatuurlijk fenomeen dat men tussen zijn twaalfde en achttiende – in de meest onrustige fase des levens – zo’n zeven uur per dag stil moet zitten in een klaslokaal.

‘Het schoolsysteem geeft kinderen al heel vroeg verantwoordelijkheid, een term die niet verward moet worden met volwassenheid’

Idealiter zou ik nu pas beginnen aan mijn middelbare school, maar ik realiseer me dat dit een vrij onzinnige constatering is. Hoe het systeem er dan wél uit zou moeten zien? Ik ging naar school omdat dat moest. Ik was niet bezig met leren, nee ik was bezig met het overleven van toetsen. Die prestatiegerichte methodiek lijkt alleen maar erger te worden, nu er zelfs op de basisschool al mee begonnen wordt. Kinderen krijgen tegenwoordig op hun tiende al huiswerk mee. Ik vraag me af of dit wel verstandig is, want mensen leren het snelst wanneer ze ergens plezier in hebben en dat plezier is vanzelfsprekend voor iedereen anders. Daarom pleit ik voor een nieuw systeem waarbij meer gekeken wordt naar het karakter van de leerlingen en ze dus op een gepersonaliseerde manier les krijgen. In Finland is het al jaren zo: kinderen gaan maar zo’n twintig uur per week naar school en krijgen niet of nauwelijks huiswerk mee. De Finnen geloven dat het geluk van de jeugd voorop moet staan. Het schoolsysteem geeft kinderen al heel vroeg verantwoordelijkheid, een term die niet verward moet worden met volwassenheid. Juist de vrije tijd of ‘het spelen’ zorgt ervoor dat kinderen in staat blijken meer kennis te vergaren. Het is niet alleen duidelijk dat er meer geld moet worden vrijgemaakt voor de docenten hier. Nee, ons hele systeem moet op de schop. Hopelijk willen kinderen straks zelf naar een goede school, omdat ze inzien hoe leuk het is om te mogen leren. Dan komen dat tongzoenen en die Bacardi Breezers vanzelf wel.

Lees ook:
Géza schrijft: ‘Pas na drie bloedtesten was ik weer gerustgesteld’


Géza’s column komt uit VIVA-2020-09. Dit nummer ligt t/m 3 maart in de winkel of kun je hier online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER «

Foto: Rachel Schraven