Géza schrijft: ‘Ik ben een enorme twijfelaar’

Géza Weisz (32) is acteur en dj en schrijft in VIVA elke week over zijn leven.

‘Ik ben een twijfelaar. Altijd bang dat ik iets mis of tekortkom. 
Ik denk dat het een beetje erfelijk is. 
Mijn moeder doet niets liever dan dingen ruilen. Hoe vaak heb ik als kind wel niet verveeld zitten wachten bij de klantenbalie van de Bijenkorf, terwijl zij heel driftig retour-formulieren stond in te vullen? Gezellig met z’n drietjes uit eten zat er ook niet in. Mijn moeder moest het hele menu minstens vijf keer doorspitten voordat ze een gerecht kon bestellen. Om zich een paar minuten later te realiseren dat ze het verkeerde had gekozen, waarna ze op hysterische wijze de aandacht van de ober probeerde te trekken.’

‘Inmiddels ben ik net zo erg. Het moment dat ik een winkel uit loop, kijk ik al op het bonnetje naar de ruilvoorwaarden. Zo ook bij het kopen van een huis. Wanneer ik – na maanden Funda te hebben afgestruind – een appartementje heb gevonden dat aan mijn wensen voldoet, breng ik een bod uit. Bizar: je hebt ongeveer een kwartier de tijd om over de duurste aankoop van je leven te beslissen. Maar goed, mijn bod wordt geaccepteerd en voordat ik het weet, zit ik tegenover een notaris die veertig kantjes met reglementen aan het opdreunen is. Niks begrijp ik ervan. De paniek slaat toe. Een huis kopen zou toch leuk moeten zijn? Waarom voelt het dan alsof ik in tranen kan uitbarsten? Ik beroep me op het recht van voorbehoud van financiering en laat een paar dagen na het tekenen het koopcontract ongeldig verklaren. De verkopende makelaar is not amused.’

‘Als ik een winkel uit loop, kijk ik al op het bonnetje naar de ruilvoorwaarden’

‘Drie jaar later: de markt in Amsterdam is ontploft en alles wordt overboden. Ik heb een bezichtiging, waar ik diezelfde verkopende makelaar tref. Hij waarschuwt me dat er om drie uur die dag een ‘inschrijving’ plaatsvindt. Iedereen mag bieden, 
de hoogste bieder gaat er met de woning vandoor. Twee uur later doe ik een gigantisch bod, maar de makelaar laat doorschemeren dat ik veel beter mijn best moet doen, wil ik dit huis echt hebben. Ik bel mijn eigen makelaar, die voorstelt er nog eens twintig procent bovenop te doen. Weer een uur later ben ik de ‘trotse’ eigenaar van een woning.’

‘De verkopende makelaar benadrukt nog even dat hij erop rekent dat ik ditmaal geen ‘gekke fratsen ga uithalen’. Weer paniek, weer dat verdrietige gevoel. Ik beroep me deze keer op een paar puntjes uit het bouwkundig rapport en trek me – tot grote woede van de makelaar – weer terug. Twee maanden later maak ik een afspraak voor een nieuwe bezichtiging bij een andere makelaar. Hij ontvangt me in een vierhonderd jaar oud grachtenpandje vol kleine trappetjes, houten balken en middeleeuwse tegeltjes. Met grote ogen sluip ik door de schots en scheve woning, en dan word ik overmeesterd door iets wat ik nog niet eerder heb gevoeld: een cliché misschien, maar ik weet het zeker: de twijfelaar is thuis.’

Géza’s column komt uit VIVA-2019-23. Dit nummer ligt vanaf 5 juni in de winkel of kan je hieronder online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER «

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties?
Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief.