Geza schrijft: ‘Wie krijgt eigenlijk je Rolex als je de pijp uitgaat?’

Geza Weisz (33) is acteur en dj en schrijft in VIVA elke week over zijn leven.

In een café ergens in Amsterdam lukt het nauwelijks me te concentreren op het gesprek met een vriend. Ik voel dat ik steeds minder lucht krijg en heb geen idee waardoor het komt. Mijn vriend kijkt me bezorgd aan en vraagt of het wel goed gaat. Ik schud nee en antwoord dat ik geen adem krijg. Paniekerig kijkt hij om zich heen en vraagt of we een dokter moeten bellen. ‘Denk je dat ik een hartaanval heb?’ vraag ik hem zenuwachtig. Nog geen tien minuten later zitten we in een ambulance die met piepende banden richting het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis scheurt. ‘Ik denk niet dat je een hartaanval hebt!’ roept de ambulance-zuster terwijl ze met een gigantisch apparaat mijn lichaam onderzoekt. Wat ik wel heb, durft ze me nog niet te zeggen. ‘Wat heb je in de afgelopen paar uur gegeten?’ Vraagt ze me plotseling. ‘Niets.’ Zeg ik. ‘Alleen wat amandelen in het café.’ Het ambulancepersoneel kijkt elkaar vluchtig aan: ‘Het zou kunnen dat je een notenallergie hebt.’ Ik ontken dit stellig en vertel haar dat ik al dertig jaar amandelen eet en nog nooit ergens last van heb gehad. ‘Zo’n allergie kan ook op latere leeftijd ontstaan!’ schreeuwt de zuster terwijl ze allemaal knoppen indrukt, waar ik niets van begrijp en waar ik nog zenuwachtiger van word.
In onze groepsapp gaat het nieuws van mijn hartaanval/notenallergie als een lopend vuurtje. Binnen een uur is mijn hele kamer gevuld met vrienden. Bezorgd staan ze om mijn ziekbed heen te blèren. Als ik niet zou denken dat ik elk moment kon gaan sterven, zou ik het een gezellige middag vinden; zelden is onze groep zo compleet geweest.

‘Nu hij zo olijk op mijn beste vriendin loopt te geilen, realiseer ik me dat ik buiten levensgevaar ben’

‘Wie krijgt eigenlijk je Rolex als je de pijp uitgaat?’ vraagt een van mijn vrienden.
Meteen begint iedereen met een pleidooi waarom hij of zij het meeste recht heeft op mijn horloge. De arts komt binnen. ‘Je hebt inderdaad een notenallergie…’ hij maakt zijn zin niet af omdat hij een van mijn vrienden − die ooit dokter Charlie speelde in de gelijknamige serie − ziet zitten. ‘Hey collega, u ook hier,’ lacht hij. Ondanks mijn gigantische irritatie over de man, realiseer ik me wel dat ik hoogstwaarschijnlijk buiten levensgevaar ben, nu hij zo olijk op mijn beste vriendin loopt te geilen. De dokter legt me aan een anti-histamine-infuus en vertelt dat ik nooit meer noten mag eten: ‘Zo’n allergie kan toenemen en fatale gevolgen hebben.’ Er gaat een golf van opwinding door de ruimte, nu men zich realiseert dat ik er echt bijna niet meer geweest was. ‘Zou wel een weinig heroïsche dood zijn; Géza Weisz gestorven aan een bakje amandelen.’ Iedereen moet lachen, behalve ik. Geen idee wat ik erger vind: dat ik nooit meer noten mag eten of voor altijd een EpiPen op zak moet hebben.

Lees ook:
‘Ik weet me geen raad met het verdriet dat ik voel’

Géza’s column komt uit VIVA-2020-04. Dit nummer ligt t/m 29 januari in de winkel of kun je hier online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER «

Foto:Rachel Schraven