Géza schrijft: ‘Ouder worden is een van de aantrekkelijkste eigenschappen van de mens’

Géza Weisz (32) is acteur en dj en schrijft in VIVA elke week over zijn leven.

Een tikkeltje gegeneerd overhandig ik de sleutel van mijn Fiat 500 aan een snelle Franse jongen die hem zonder blikken of blozen zo ver mogelijk naar achteren parkeert. Voor de ingang van de strandtent staan alleen maar Ferrari’s, Bentleys, Rolls Royces en Porsches. Binnen zitten het stampvol roodgekleurde patjepeeërs. Terwijl de salades worden uitgelopen en de ene kan rosé na de andere op tafel wordt gezet, ga ik met mijn ouders en vriendin aan een tafeltje zitten. De vorige keer dat ik in Saint-Tropez was, is zo’n vijftien jaar geleden. Toen was ik nog weinig onder de indruk van alle decadentie en wilde ik vooral zo snel mogelijk met mijn bal het strand op. De vrouwen om mij heen hebben hun best gedaan om er nog net zo uit te zien als de laatste keer dat ik hier was.

‘Begrijp me niet verkeerd, dit is niet weer een betoog over hoe onethisch botox is; ik vraag me alleen af waarom zo veel vrouwen niet in de gaten hebben dat ze er te ver in doorslaan’

Het is moeilijk onderscheid te maken tussen de gezichten, verrscholen onder grote hoeden en achter Cartier- zonnebrillen. Vooral de botox zorgt ervoor dat de vrouwen geen enkele expressie in het gezicht meer hebben en ook allemaal op elkaar lijken. Ik moet denken aan de film Ocean’s 8, waarin ik Sandra Bullock en Cate Blanchett opeens niet meer uit elkaar kon halen. Twee actrices met wie ik ben opgegroeid en die altijd compleet verschillende gezichten hadden, leken nu opeens wel tweelingzussen. Begrijp me niet verkeerd, dit is niet weer een betoog over hoe onethisch botox is; ik vraag me alleen af waarom zo veel vrouwen niet in de gaten hebben dat ze er te ver in doorslaan.

‘De arts drukte met zijn vinger op alle plekjes waar hij een spuitje in wilde zetten en ik was bijna voor de bijl gegaan − ware het niet dat ik een uur later mijn beste vriend aan de telefoon had’

Een paar jaar geleden zat ik zelf tegenover een plastisch chirurg, die zijn ogen over mijn gezicht liet schijnen en zei dat hij mij helemaal glad zou kunnen strijken. Ik heb in mijn puberteit vreselijk last van puistjes gehad en als je goed kijkt kun je de overgebleven littekentjes nog altijd zien. De arts drukte met zijn vinger op alle plekjes waar hij een spuitje in wilde zetten en ik was bijna voor de bijl gegaan − ware het niet dat ik een uur later mijn beste vriend aan de telefoon had. ‘Dat moet je niet doen’, zei hij. ‘Die littekens zijn onderdeel van wie jij bent. Ze vertellen een verhaal, een geschiedenis. Daar hoef je je nooit voor te schamen.’ Hij had gelijk. 
Ik zou de vrouwen op dit terras zo graag willen uitleggen dat ouder worden een van de aantrekkelijkste eigenschappen van de mens is. Het is geen schande, het is iets waar je trots op moet zijn. De rimpels in het gezicht verraden ervaring en wijsheid. Kraaienpootjes zijn sexy en de lijnen in het voorhoofd vertellen ons wat iemand allemaal heeft overleefd. Ik hoop dat we op een dag trots durven zijn op de grootst mogelijke prestatie van de mens: ouder worden.

Géza’s column komt uit VIVA-2019-34. Dit nummer ligt t/m 27 augustus in de winkel of kun je hier online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER «

VIVA banner

Foto: Rachel Schraven