Géza schrijft: ‘Zijn recensie laat geen spat van ons restaurant heel’

Géza Weisz

Géza Weisz (33) is acteur en dj en schrijft in VIVA elke week over zijn leven.

Ik ben opgegroeid met recensies. Mijn vader, die regisseur is, deed in de nachten na een première nooit een oog dicht. Donderdag was het ‘D-day’, dan stonden de kranten vol met beoordelingen. Zijn films werden over het algemeen bejubeld, maar zo nu en dan was er iemand iets minder te spreken over zijn werk.

Kwetsbaarder dan na het lezen van zo’n kritiek, heb ik mijn vader nooit gezien. Eerst kwam de woede maar al gauw maakte die plaats voor een groot verdriet. ‘Tegen één slechte wegen geen tien goede recensies op,’ zei hij dan. Later werd ook ik, als acteur, gerecenseerd en meerdere malen, vaak geheel terecht, met film en al door de mangel gehaald.

Toen ik echter in maart dit jaar een restaurant opende, had ik nog geen idee wat me te wachten stond. Na een valse start – een week na de opening moesten we onze deuren drie maanden sluiten – gingen we op 1 juni écht open. Meteen ontstond er een beetje een hype rondom het restaurant en zaten we elke avond vol. Als een stel Bambi’s on ice probeerden we, ondanks de ingewikkelde nieuwe regels waar alle restaurants mee te maken hebben, het publiek een gezellige avond te bezorgen.

Lees ook:
Géza schrijft: ‘Ik wil mijn enthousiasme tonen door een flinke fooi boven op de rekening te pinnen’

Op een zondagavond begon het echter onbedaarlijk te onweren en liep onze pas verbouwde keuken volledig onder water. Dus zat er niets anders op dan de gasten zonder dessert naar huis te sturen.

De volgende dag werd er door een clubje aannemers keihard gewerkt om diezelfde avond weer open te kunnen, maar toen de flinke schade eenmaal hersteld was, waren de koks veel te laat begonnen aan hun mise-en-place.

Tot overmaat van ramp werd onze chef op deze avond geassisteerd door een afwasser, omdat de sous-chef een paar dagen ervoor halsoverkop naar Zweden was terug verhuisd en haar vervanger nog in quarantaine moest.

De notoire fijnproever werd niet herkend en anderhalf uur later was het kwaad al geschied.

Op deze nu al onfortuinlijke avond, kwam een groot culinair recensent van een bekende krant binnen. De notoire fijnproever werd niet herkend en anderhalf uur later was het kwaad al geschied. De recensie die twee weken later volgt, laat geen spatje van ons restaurant heel.

Met mijn ziel onder de arm roep ik al het personeel bij elkaar, en zeg: ‘We hebben nu zowel van het succes als het verdriet mogen proeven. Zo goed als het succes deed vermoeden, waren we nog niet. Maar zo slecht als dat deze man het omschrijft, zijn we ook niet.

Ik stel voor dat we dit moment aangrijpen om te leren. Ons restaurant is nog maar twee maanden open en kan hier alleen maar beter van worden. Dus laten we ervoor zorgen dat dit het beste is wat ons had kunnen overkomen en vanavond gaan we weer met opgeheven hoofd de mensen ontvangen.’

Vervolgens trek ik mijn schort aan en neem ik een hap van het heerlijke personeelseten. Enigszins verbaasd door mijn eigen woorden, realiseer ik me, dat ik hier van kleins af aan mee heb leren omgaan. Zoals een groot voetballer ooit zei: ‘Ieder nadeel heb z’n voordeel.’

Beeld: Rachel Schraven

Géza’s column komt uit VIVA-2020-39. Dit nummer ligt t/m 29 september in de winkel of kun je hier online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER«