Géza schrijft: ‘Waarom had ik het zo ver laten komen, terwijl ik toch echt verliefd was?’

Géza Weisz (32) is acteur en dj en schrijft in VIVA elke week over zijn leven.

Ik zat op de middelbare school toen ik voor het eerst verkering kreeg. Nog niet geschaad door het leven en zonder enige realiteitszin waren we ervan overtuigd dat onze verliefdheid nooit over zou gaan. Zij was drie jaar jonger en dus mochten we alleen in de weekenden logeren. Daar trokken we ons weinig van aan; zodra haar ouders naar bed waren, zette zij de deur op een kier en glipte ik naar binnen om een paar uur stiekem samen te kunnen slapen. De volgende ochtend stond ik weer buiten – nog voor de vogeltjes een krimp konden geven. Dronken van vermoeidheid begaf ik me richting school, waar de grote verliefdheid me door alle proefwerkweken en andere verplichtingen hielp.

‘Des te groter was het schuldgevoel toen ik de enige gouden regel van mijn vriendinnetje en mij geschonden had door op een bezopen avond met een vrouw van een jaar of veertig te zoenen’

Ik ben enig kind en genoot met volle teugen van mijn ‘nieuwe’ gezinsleven. Vooral in de weekenden was het feest, als we met de hele familie aan het ontbijt zaten en ik voor het eerst mocht ervaren hoe het was om zusjes te hebben. Het voelde alsof ik verkering had gekregen met het hele gezin. Des te groter was het schuldgevoel toen ik de enige gouden regel van mijn vriendinnetje en mij geschonden had door op een bezopen avond met een vrouw van een jaar of veertig te zoenen. Niet meer dan zes seconden had de vrouw haar tong in mijn mond voordat ik de mijne terugtrok en geschrokken wegrende. Waarom had ik het zo ver laten komen, terwijl ik toch echt verliefd was?

‘Slaperig en licht geagiteerd hoorde ze mijn verhaal aan en zeiden dat ik ontzettend stom was geweest, maar dat het nog veel stommer zou zijn dit onnozele incident op te biechten’

Huilend liet ik mijn twee beste vrienden – het was inmiddels twee uur 
’s nachts –naar mijn huis komen en vroeg ze om advies. Beiden – hoe eerlijk ook van aard – riepen in koor dat ik dit absoluut niet moest vertellen. Het stelde immers weinig voor en zou alleen maar voor ellende zorgen. Nog niet helemaal gerustgesteld besloot ik mijn ouders te wekken, die in een diepe slaap verzonken waren. Slaperig en licht geagiteerd hoorde ze mijn verhaal aan en zeiden dat ik ontzettend stom was geweest, maar dat het nog veel stommer zou zijn dit onnozele incident op te biechten.

‘Ook riep ik haar ouders en zusjes erbij voor een familie-crisisberaad en opende het gesprek met: ‘Er is iets vreselijks gebeurd. Dat waar we altijd het meest bang voor zijn geweest: ik heb met iemand anders gezoend.’

Dus stiefelde 
ik de volgende dag met loden schoenen richting 
mijn ‘tweede huis’. Toen mijn vriendinnetje mij nietsvermoedend ontving in haar portiek, sprongen de tranen in mijn ogen en vroeg ik haar om boven even plaats te nemen aan de ontbijttafel. Ook riep ik haar ouders en zusjes erbij voor een familie-crisisberaad en opende het gesprek met: ‘Er is iets vreselijks gebeurd. Dat waar we altijd het meest bang voor zijn geweest: ik heb met iemand anders gezoend.’ Mijn vriendin stoof naar boven, gevolgd door haar hysterische zusjes en verbijsterde moeder. Ontredderd en betraand bleef ik achter in de troostende armen van haar vader die alleen maar kon fluisteren: ‘Jezus jongen, waarom vertel je dit in godsnaam?’

Géza’s column komt uit VIVA-2019-33. Dit nummer ligt t/m 20 augustus in de winkel of kun je hier online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER «

banner viva

Foto: Rachel Schraven