Geza schrijft: ‘Voor een paar uur wanen we ons gewone mensen die zich een avond misdragen’

géza weisz

Géza Weisz (33) is acteur en dj en schrijft in VIVA elke week over zijn leven.

Geen Koningsdag, maar Woningsdag dit jaar. Het mag de pret echter niet drukken; lang genoeg heb ik me koest gehouden achter gesloten deuren, dus vandaag zal ik het bestaan van onze majesteit uitbundig vieren.

Samen met twee vrienden vaar ik richting Ouderkerk aan de Amstel. Het is de zonnigste Koningsdag in jaren en toch lukt het nauwelijks te genieten: voortdurend zijn we ons aan het herpositioneren binnen het piepkleine sloepje, zodat we de anderhalve meter wel blijven waarborgen. Zenuwachtig kijkt men om zich heen of er geen politieboot langs vaart die ons kan grijpen. Bij iedere tegenligger zwaaien we overdreven vriendelijk, waarvan ik zelf niet weet of dit een teken van beschaving of pure angst uitdraagt. Het gerucht gaat dat er flink bekeurd wordt op het water en dat men naast een forse boete van bijna vierhonderd euro ook nog een strafblad riskeert. We proberen onze zenuwen weg te drinken en na een paar uur dobberen stel ik voor om het koninklijke verjaardagsfeestje bij mij thuis te vervolgen.  Zo’n twee dagen per jaar trakteer ik mezelf op een pilletje en Koningsdag is daar vaak één van, dus tover ik – eenmaal thuisgekomen – wat xtc tevoorschijn en verdeel ik een tabletje onder mijn vrienden en mij. Niet veel later komt ook mijn vriendin vrolijk een tikkeltje dronken binnengewandeld. Na iets minder dan een uur voel ik een warme gloed door mijn lichaam en weet ik dat de sterrenstof zijn intrede maakt. Lachend kijkt een van mijn vrienden mij aan en zonder iets te zeggen loopt hij richting de stereo om een muziekje op te zetten. Algauw staan we met z’n vieren – natuurlijk nog steeds op gepaste afstand – te dansen in de woonkamer. Het lijkt alsof de instrumenten precies begrijpen waar we op dit moment behoefte aan hebben en de swingende drums begeleiden ons naar een ander universum. Mijn vriendin legt haar armen om mij heen en we spreken allebei onze verliefdheid uit. We beloven altijd te zullen vechten voor elkaar en verzegelen deze deal met een zalige lange kus. Het voelt alsof ik de goddelijke kunst van het zoenen helemaal opnieuw ontdek.‘Jeetje, wat is dit fijn, hè?’ vraag ik glunderend, nadat we elkaar minutenlang van adem hebben voorzien. De andere twee hebben zich gelukkig niets aangetrokken van onze tijdelijke afzondering; ze hebben inmiddels de waterijsjes ontdekt en zitten aandachtig aan een raket te sabbelen. Ook mijn hond heeft in de gaten gekregen dat dit een feestelijke avond is en wandelt om de beurt bij een van ons langs voor een uitvoerige knuffel. Even zijn we allemaal vergeten wat voor een drama zich momenteel in de wereld voltrekt en voor een paar uur wanen we ons gewone mensen die zich een avond misdragen. Geen virus kan ons raken, zolang dit wondermiddel blijft werken.

Lees ook Géza’s vorige column: Geza schrijft: ‘Juist in deze dagen, waarin de muren soms op je afkomen, is het de ideale ontsnapping’

Géza’s column komt uit VIVA-2020-20. Dit nummer ligt t/m 20 mei in de winkel of kun je hier online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER «