Géza schrijft: ‘Dat ik haar straks ‘juf’ kan noemen, vind ik een opwindende gedachte’

géza schrijft

Géza Weisz (34) is acteur en dj en schrijft in VIVA elke week over zijn leven.

Mijn vriendin heeft besloten docent Nederlands te worden. Ik ben zeer enthousiast over haar beroepskeuze. Niet alleen is er een groot tekort aan leerkrachten in Nederland, ook het feit dat ik haar straks ‘juf’ mag noemen, vind ik een zeer opwindende gedachte.

Ter voorbereiding kijken we nu allemaal films en series waarin scholen centraal staan. Natuurlijk begonnen we met educatieve bingen van Dangerous minds en inmiddels zitten we in de laatste aflevering van de documentaireserie Klassen. In deze zevendelige serie volgen we kinderen uit verschillende milieus in Amsterdam-Noord. De belangrijkste vraag die voortdurend ter discussie staat: worden kinderen niet veel te jong een richting opgestuurd, die voor de rest van hun leven bepalend is?

De meesten krijgen al op elfjarige leeftijd een voorlopig schooladvies. En een jaar later wordt dat, nadat ze in groep acht hun Cito-toets hebben gemaakt, een bindend advies voor vmbo, havo of vwo. Het is toch opmerkelijk, dat je toekomst al op twaalfjarige leeftijd grotendeels bepaald wordt?

Zelf kreeg ik ooit een voorlopig havo/vwo-advies, maar door mijn nagenoeg foutloze Cito-toets mocht ik uiteindelijk toch naar het gymnasium. Een langgekoesterde wens kwam uit. Althans, voor mijn moeder. Ik was vooral enthousiast over het schoolgebouw, dat op een steenworp afstand van de grootste snoepwinkel van de stad lag.

Achteraf gezien was ik misschien beter tot mijn recht gekomen op de havo. Ik verdronk immers in de afleiding die een klas met dertig pubers met zich meebracht. Het grootste probleem van het hedendaagse schoolsysteem is wat mij betreft dan ook de gigantische klassen. Ze vragen om ouderwetse discipline, een middeleeuwse hiërarchie waarbij het kind luistert terwijl de volwassene spreekt. Totaal ongeschikt voor ons huidige klimaat, waarin het individualisme hoogtij viert.

Kinderen zijn bij uitstek ongeschikt om uren stil te zitten. Mijn pleidooi luidt echter niet dat school leuker moet zijn, omdat alles in het leven altijd leuk moet zijn. Maar het systeem zou wel effectiever kunnen, waardoor veel jongeren die nu al vroeg buiten de maatschappelijke boot vallen tóch getriggerd worden hun talenten te verkennen. Stop met het vele testen op jonge leeftijd.

Lees ook
Géza schrijft: ‘Dat is voor mij het teken het op een rennen te zetten’

Stop met het vroegtijdig stimuleren van de ratrace, waarbij alles is gericht op het behalen van hoge cijfers. Kinderen hoeven niet overal goed in te zijn, maar zoek naar de juiste methode om ze nieuwsgierig te krijgen. De klassen zullen kleiner moeten worden, waardoor er daadwerkelijk naar de kinderen zelf gekeken en geluisterd kan worden. Dat klinkt wellicht als een utopie, juist omdat er nu al een groot tekort aan leerkrachten is, maar we moeten alle zeilen bijzetten en veel meer investeren in ons schoolsysteem. Een investering in de jeugd is immers een investering in de toekomst van onze samenleving.

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief

Foto: Rachel Schraven