Géza schrijft: ‘Dat is voor mij het teken het op een rennen te zetten’

géza schrijft

Géza Weisz (34) is acteur en dj en schrijft in VIVA elke week over zijn leven.

Je kon de avondklok erop gelijkzetten; wanneer er rellen in Amerika ontstaan, duurt het niet lang voordat ook in Nederland de pleuris uitbreekt. Wij doen de Verenigde Staten nu eenmaal graag na. Natuurlijk wel op schaal; daar wordt het Capitool geplunderd, hier de lokale tabakszaak.

Verbijsterd waren Maaike en Guido nadat relschoppers hun winkel hadden vernield. Nadat ik de foto’s van de ravage in de krant zag staan, begint ook bij mij het bloed te stollen. Wat is het doel van deze vandalen? Waarom moeten onschuldige winkeliers boeten voor het feit dat we allemaal vanaf negen uur binnen moeten zitten? Honderden video’s krijg ik toegestuurd in verschillende whatsappgroepen. Ik zie een jonge journalist gestrekt gaan nadat hij van heel dichtbij een steen tegen zijn hoofd gesmeten krijgt. Op een volgende video is een aantal politiepaarden hetzelfde lot beschoren.

Het meest verbijsterd ben ik als ik zie hoe een politiewagen in brand wordt gestoken. Volgens de burgemeester van Eindhoven naderen we een burgeroorlog. Geëmotioneerd vertelt hij over ‘het bloedbad’ van de vorige avond, waarbij de anarchisten zich – bewapend met knuppels, messen en molotovcocktails – tegen de agenten keerden.

Gelukkig verschijnen de volgende dag overal hooligans om hun stad te beschermen tegen de plunderaars. Veel gekker zal het niet worden: voetbalsupporters die normaliter voortdurend in de clinch liggen met de juten, lopen nu in oranje hesjes te patrouilleren. De politie maakt er dankbaar gebruik van en besluit dan ook dat de avondklok niet voor deze briesende mannen geldt.

Lees ook
Géza schrijft: ‘De hele school speculeerde over wat er die nacht was gebeurd’

’s Avonds, wanneer ik mijn hond uitlaat, is het centrum van Amsterdam totaal verlaten. De spookstad geeft me een onheilspellend gevoel. Dit gevoel wordt ingelost wanneer mijn hond en ik plotseling een hoop kabaal horen. Het geschreeuw lijkt steeds dichterbij te komen. Sjaans staart gaat rechtovereind staan en dan begint ze onbedaarlijk te blaffen.

Ik leg haar uit dat ze nogal klein van postuur is en een weinig intimiderend voorkomen heeft, maar net als haar baasje lijkt ze dit niet te willen accepteren en dus blijft ze onverminderd doorblaffen. Ik moet haar bek dichtknijpen om de aandacht niet langer op ons te richten. Een groep in het zwart gehulde mannen is inmiddels zichtbaar geworden en Sjaans staart verdwijnt tussen d’r benen. Ik zie dat sommigen stenen in hun handen hebben; voor mij een duidelijk teken om het op een rennen te zetten. We moeten eigenlijk de kant van de relschoppers op, maar ik hoef Sjaan niet uit te leggen dat we vandaag een detour maken.

Bezweet en uitgeblust komen we thuis. Mijn vriendin roept verbaasd vanuit de keuken: ‘Zo, dat was een kort rondje.’ Ik probeer me groot te houden: ‘Ja, Sjaan was bang voor de relschoppers.’ Sjaan kijkt me geïrriteerd aan, terwijl ik haar een verontschuldigende knipoog geef. Ik denk dat we moeten oppassen met termen als burgeroorlog, maar dat het een ongezellige tijd is om in te leven, moge duidelijk zijn.

De column van Géza komt uit VIVA-2021-06. Dit nummer ligt t/m 16 februari in de winkel of kun je hier online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER«

Foto: Rachel Schraven