Gezellige dikkerd

Als de magnetron je beste vriend is, de weegschaal altijd liegt en thuisbezorgd.nl als startpagina staat ingesteld, weet je dat je op een dag gezonder zult moeten gaan leven. Bijna een jaar geleden startte ik een persoonlijk blog over dit onderwerp. Ik probeerde af te vallen, maar ik had een gebrek aan doorzettingsvermogen waardoor ik hopeloos faalde. Ironisch. Ik had namelijk doorzettingsvermogen in overvloed om er ruim tien kilo aan te vreten. Kun je het je voorstellen? Tien zakken aardappelen die je extra met je mee moet zeulen!

Ik ben een pedaalemmer. Paprikachips, zeebanket, hopjesvla en kaassoufflés met curry; trap op m’n voet en mijn klep gaat open. Ik zie mezelf langzaamaan weer van een slank olijfje naar een gezellige dikkerd transformeren. Dat is een keuze, maar zo wil ik niet zijn. De gezellige dikkerd die op een verjaardag niet eens een blokje kaas kan eten. Want wanneer zij iets van de serveerschaal pakt, staken alle gesprekken en poppen er denkwolken op boven ieders hoofd. Je hoort ze denken: ‘moet je dat nou wel doen?’, ‘kun je niet beter dat rolletje kalkoenfilet met augurk nemen?’, of: ‘ zal ze weten dat rood vlees niet goed is tijdens de zwangerschap?’. De dikkerd die het op diezelfde verjaardag wat gezelliger maakt door grappen te maken, zichzelf voor lul te zetten en veel te hard te lachen.

Ik ben nu niet zo dik als toen. Toch doet het pijn. Je vrienden die je in slanke tijden beloven dat ze aan zullen geven wanneer je wat bent aangekomen, houden allemaal hun mond. ‘Je bent niet dik Kel’, zeggen ze goedbedoeld. Maar ik weet, net als zij, dat mijn complete garderobe niet te te klein is geworden door een wasmachine die te heet stond. Ik ben weer dik, maar gezellig ben ik niet. Ik heb daarom extra doorzettingsvermogen om af te vallen. Dit keer gaat het me lukken. Binnenkort draag ik niet langer tien zakken Opperdoezer Ronde met me mee, maak ik weer grapjes en lach ik boven iedereen uit. Omdat ik weer gelukkig kan zijn, met mezelf.