Tuinpakken en puntneuzen

Het is zo’n dag. Ik ben op. Van het topje van de wereld even naar beneden gerold. Alles wat ik wil is eten en slapen. Of, zoals vroeger, verstoppertje spelen en daarna in de zon beschuitjes met suiker oppeuzelen die mijn moeder voor me smeerde. Alles komt terug, zeggen ze over mode. Dan dit toch even ook?

Tijdperk tuinpak
Toen ik nog een klein, klein meisje was, had ik witblond haar met krulletjes. Het was de tijd van lila broeken en sweaters met dierenkoppen en stripfiguren. De tijd waarin mijn moeder oneindig veel jurkjes voor me naaide in rood, blauw en zwart/wit geruit met bloemetjes, omdat ik weigerde broeken te dragen. Het was Tijdperk Tuinpak voor de generatie voor mij. Op piepende zolen van Palladiums en in oversized shirts maakten de mooiste meisjes van de school in denim de dienst uit.

Ali Baba-neuzen
Toen ik een groot, klein meisje was en aan de drie P’s begon te voldoen – pukkelig, pluizig en puberig – verschoof het criteria voor de hottest bitch in town. Puntneuzen. Hoe groter, hoe beter. En rond het millennium populairder dan plateauzolen; roze bubblegum en trainingspakken in de nineties. Met het eerste paar ging het bij iedereen fout. Binnen een week veranderde de spitse punt in een Ali Baba krulneus. Wc-papier was de heilige graal. Het werd met rollen tegelijk in de lege ruimte van de puntneus gedauwd. Om er na enkele weken verfrommeld en goor grijs uit te vallen als je je schoenen in het bijzijn van die ‘grote ware liefde’ uittrok.

Goed fout
Alles kòmt terug. De puntneus, het tuinpak en de dierenkop-sweater. Merken stoffen en stoften ze af. Gelukkig kan het WC-papier nu achterwege blijven. De neusjes krompen tot de kleinste formaatjes. Mijn eigen favoriet is de zwarte pump met puntneus gecombineerd met een lichte oversized of destroyed jeans. En ook het tuinpak met een sandaal met hak is perfect voor de zomer.

En als in de mode al dat fout van toen weer goed is, dan mag ik ook. Ik lunch deze week – in puntpumps – met fout beschuit met suiker.