De haat op Starbucks: ik snap het niet

Na de vrolijke columns de afgelopen weken, wordt dit er eentje die vast gepeperde reacties gaat krijgen. Fijn! Ik ga het namelijk hebben over Starbucks, met in het bijzonder: de harde kritiek op de koffieketen door vele Nederlanders.

Eindelijk
In 2007 opende de eerste Starbucksvestiging in Nederland, op luchthaven Schiphol. Het jaar daarna volgde station Utrecht, en later de binnenstad van Amsterdam. Voor mijn gevoel was iedereen destijds positief en enthousiast in Nederland: ‘eindelijk’ kwam de Amerikaanse keten naar ons kleine landje. ‘Eindelijk’ tall hazelnut latte’s en mocca frappuccino’s in ons handje.

Koffiesnobs
Maar de laatste jaren lijkt het negatieve commentaar fiks toegenomen. Ik heb het idee, correct me if I’m wrong, dat ik dat vooral hoor van ‘koffiesnobs’. Misschien moet ik die term even uitleggen: mensen die van ‘echt goede koffie houden’, die cappuccino’s in de middag not done vinden, die strooien met hippe begrippen als ‘slow coffee’ en ‘clever dripper’. Deze cortado-lovers hoor ik vaak roepen dat Starbucks ‘walgelijk’ is en dat mensen die (komt -ie weer) van ‘echt goede koffie houden’ nóóit koffie met een smaakje zouden bestellen. Want dat blijkt dus, ehm, not done.

Koffie versieren
Om voor mezelf te spreken: ik kom niet dagelijks bij Starbucks, maar ik vind het een uitzonderlijk goed concept. De winkels zijn prettig, het personeel bijzonder vriendelijk en de koffie is goed. Ja, dat vind ik echt. Of het nu een espresso is of een latte macchiato-met-heel-veel-siroop, ik drink het graag. Ze zijn inderdaad vooral goed in het versieren van koffie, met smaakjes en slagroom inderdaad, maar wat is daar mis mee? IJsjes versieren we, salades kleden we aan, waarom moet koffie dan alleen in de pure vorm gedronken worden, als het aan de ‘kenners’ ligt?

Woede
Laat ik voorop stellen dat ik voor vrijheid van meningsuiting ben, en het hier natuurlijk ook natuurlijk een kwestie van smaak betreft. Kleine disclaimer. Maar toch: waar komt die woede vandaan?

Is haten de trend?
Het lijkt wel alsof het eerst de trend was om Starbucks leuk te vinden (denk maar aan alle bekers die we voorbij zagen komen op Facebook en Twitter), en het nu ‘cool’ is om te zeggen dat Starbucks geen echte koffie schenkt. Vaak als ik een filiaal bezoek, en dat deel op social media, krijg ik sarcastische reacties. Of ik als ‘culinair kenner’ vrijwillig een bakkie haal bij die Amerikaanse tent?! Ja, dat is vrijwillig en nee, ik word daar niet voor betaald.

Ieder z’n meug
Misschien is het de Amerikaanse smile en de ingewikkelde menulijst die nuchtere Hollanders nekt. Dat is nou net iets waar ik persoonlijk van hou, maar da’s net als koffie: ieder z’n meug. Ik ben benieuwd naar jullie mening.