Wat ik heb geleerd over grote borsten

Ik loop al de hele dag aan mijn beha te sjorren. Alle lingerieverkoopsters roepen nu massaal: ahá, verkeerde beha gekocht! Nou, niet helemaal. Here’s the story.

Doperwtjes
Op zich ben ik best blij met mijn nieuwe aanwinst, alleen zit hij gewoon een beetje… anders dan ik gewend ben. Daarvoor kan ik de vriendin die met me mee was bedanken. Ze was niet alleen onder de indruk van het feit dat ik al drie jaar geen nieuwe beha meer heb gekocht, maar ook van de omvang van de zaken die dit nieuwe bebeugelde ondergoed moet gaan omhullen. Of eigenlijk, het gebrek aan omvang.

Tiet-kont-ratio
‘Jezus Lis, wat heb jij kleine tieten.’ Ik voelde me een beetje betrapt. Met een beha kan ik het nog redelijk verhullen, maar mijn voorgevel is alles behalve indrukwekkend. Vooral als je ‘m vergelijkt met mijn vrij lijvige derrière. Mijn zitvlak vlak je niet zomaar uit. Mijn boezem boezemt echter niemand angst in.

HOLY TIT
Eigenlijk vind ik dat ook helemaal niet erg, ik ben eraan gewend. Maar toen kwam mijn behulpzame vriendin in de lingeriezaak aanzetten met een beha die beloofde me maar liefst twee cupmaten extra te bezorgen. Twéé. Sceptisch trok ik het ding aan… en was diep onder de indruk. Wauw. Ik had ineens bórsten. Met een heus geultje ertussen. En als je me van de zijkant zag, staken ze uit! Deze beha had ik per direct nodig. Hij ging mijn leven zoveel beter maken.

Nadeeltjes
Nu ben ik erachter dat er een paar kleine nadeeltjes zitten aan het hebben van grote borsten. Zo kun je jezelf minder gemakkelijk dubbelvouwen om je veters te strikken, gaan blousjes ineens niet meer dicht en – deze bestaat mogelijk alleen in mijn hoofd – de helft van de bevolking praat ineens niet meer met je gezicht, maar met je T-shirt. Nu kan ik met al die zaken nog wel leven, maar er zijn twee dingen die me echt laten afknappen op mijn nieuwe boobies.

Chips in je beha
Ten eerste heb ik ontdekt dat dat geweldige geultje verdwijnt zodra je niet meer in de pronkerige pose staat die je automatisch aanneemt in het pashokje van een lingeriezaak. Gevolg: de cups sluiten ineens niet meer zo geweldig aan, dus blijf ik sjouwen en sjorren alsof ik kipfilets recht aan het leggen ben.

Ten tweede maak ik me nu schuldig aan het ‘chipseffect’ – mijn beha bestaat voor vijftig procent uit vulling, net zoals een zak chips voor de helft uit lucht bestaat. Best wel een beetje misleidend, dus. En als puntje bij paaltje komt, heb ik persoonlijk liever een kleinere zak die me een reëel beeld geeft van de daadwerkelijke hoeveelheid chips, in plaats van een teleurstellend plasticje dat maar halfvol zit.

Foto: BerLinse