We hebben het nog nooit gedaan

Lau en ik zijn zo lang samen dat we bijna vergroeid zijn met elkaar. We maken elkaars zinnen af, weten wanneer de ander ergens mee zit en doen aan langetermijnplanning. Als Lau zegt: ‘Dat kunnen we volgend jaar wel doen’, denk ik niet na over de vraag of we volgend jaar nog bij elkaar zijn. Er is alleen één ding dat we nog nooit hebben gedaan: samen op vakantie.

Vliegtuigmaagd
En dan bedoel ik niet op vakantie met onze ouders, broers en zusjes mee, want dat hebben we vaak genoeg gedaan. Ook zijn we twee keer een weekendje weg geweest: een keer naar Maastricht en een keer naar Londen, afgelopen januari. Dat was meteen de eerste keer dat we met z’n tweeën in een vliegtuig zaten (en voor Lau überhaupt de eerste keer in een vliegtuig). Maar een week samen op pad in het buitenland, dat hebben we nog nooit gedaan. Dus besloot ik dat dat nodig was, en wel vóór zijn zesentwintigste verjaardag. Anders zijn we in de eerste kwart eeuw van ons leven nog nooit op vakantie geweest met just the two of us, wat toch enigszins bizar is als je bedenkt dat we al ruim zes jaar samenwonen.

Welvarend
Waarschijnlijk wordt ons vakantiegat veroorzaakt door het volgende: onze vakantiesmaken liggen even ver uit elkaar als IJsland en Marokko. In onze jeugd hebben we erg verschillende vakanties gevierd en wat de boer niet kent, vreet hij liever niet of anders onder veel protest. Ik ging met mijn ouders op zonnige all-in luiervakanties, met af en toe een excuus-excursie, maar vooral veel zee en strand. Ik lag de ene helft van de tijd spartelend in het blauwe water en de andere helft gewikkeld in een handdoek een boek te lezen. De ouders van Lau hadden een boot, dus bestonden hun weekenden en vakanties vaak uit rondvaren op de Friese meren, bordspelletjes doen, zwemmen en dorpjes verkennen. Op een gegeven moment moest de boot verkocht worden, want het is één ding om een gezin van vijf mee te nemen als de kinderen nog klein zijn, maar vind maar eens slaapplek voor twee kerels van twee meter. Ik dacht dat ik claustrofobisch zou worden van weken achtereen met vier andere mensen op een boot zitten en Lau dacht dat hij hersendood zou raken van twee weken lang zon, zee, lezen en cocktails.

24 graden + zon
Mede daardoor heeft het ons zo lang gekost om een vakantie uit te kiezen. Afgelopen zomer zijn we met de ouders van Lau meegeweest op een bootvakantie en eigenlijk vond ik dat hartstikke leuk. Komende zomer gaan we zeilen in Griekenland – lijkt me ook awesome, maar ik maak me nu al zorgen om een rustige plek om mijn behoefte te doen. Daarom zei Lau: ‘Regel maar een vakantie die jij leuk vindt. Ik wil ook weleens op een Lisvakantie.’ Dus gaan we de week voor zijn verjaardag op vakantie. Een weekje naar een Canarisch eiland waar de temperatuur in november zo’n 20 graden hoger ligt dan op dat moment in Nederland. Héérlijk! Nu dat geregeld is hoef ik me alleen maar druk te gaan maken om het feit dat ik het enige Spaans dat ik ken, nog van Bassie en Adriaan heb geleerd.
Buenos días is goedemorgen, buenas noches is goedenacht…

Foto: Lotus Carroll