Hiep hoi, ik ben een stoplichtroker

Dat ik ontzettend goed kan stoppen met roken, heb ik al talloze keren bewezen. Het is alleen zo jammer dat ik om de haverklap weer begin. Vier  jaar geleden stopte ik voor het eerst. Van een hoogleraar neurologie had ik namelijk gehoord dat als je voor je dertigste stopt met roken, werkelijk alle opgelopen schade *poef* ongedaan gemaakt wordt. Jarenlang was deze uitspraak vooral reden om stevig door te roken, maar toen ik 29 was besloot ik dat het toch echt genoeg was geweest.

Misbruik van hoofdletters
Ik besloot het serieus aan te pakken en kocht ‘Stoppen met roken’ van good old dead Allen Carr. Ik probeerde het juichend taalgebruik en overmatig misbruik van hoofdletters (‘HIEP HOI! IK BEN EEN NIET-ROKER!’) zoveel mogelijk te negeren en ploeterde me door het boek. En warempel, aan het einde van het boek stopte ik daadwerkelijk en zelfs geheel overtuigd met roken. Tweeënhalf jaar lang was ik een tevreden niet-roker met zendingsdrang. Wat was ik blij dat de geur uit mijn kleren en mijn huis was en dat ik op mijn werk niet meer naar die vreselijke overbevolkte rookcabines hoefde. Wat voelde ik me fris en fruitig, zo zonder mijn ochtendlijke rokersrochel. En wat was ik er honderd procent van overtuigd dat ik nooit meer zou beginnen met die intens gore gewoonte.

Tijdens kantoortijden
Tot mijn relatie uitging en ik één sigaret rookte. En nog een. En toen nog een. Eerst bietste ik nog van andere mensen, maar al gauw had ik weer mijn eigen voorraad. Niet van één bepaald merk want, zo redeneerde ik, als ik geen vast merk rookte, rookte ik ook niet echt. Toch was ik niet zo’n blije roker als vroeger. Ja, op zomeravonden, buiten met een biertje erbij. Maar niet in de regen op een desolaat bedrijventerrein om daarna nog nawalmend een vergadering binnen te stappen. Bovendien wist ik dankzij mijn fijne vriend Allen Carr dat roken eigenlijk geen voordelen had, dat het stress niet verminderde maar juist verergerde, dat ik niet jaloers hoefde te zijn op gelegenheidsrokers, dat roken vooral te maken had met de associaties die ik er bij had en dat stoppen met roken eigenlijk heel makkelijk was. Gewoon niet meer doen.

Willekeurige rokers
En dat laatste heb ik vorig jaar dan ook zo’n vijf keer gedaan. Om vervolgens een paar weken of zelfs maanden later toch weer een sigaret op te steken. Veel rookte ik niet, een paar per dag, maar toch, ik was een roker. Een ontevreden roker bovendien. Dus bijna drie weken geleden ben ik weer gestopt, voor de tweede keer dit jaar. Volgens mijn stoppen met roken-app heb ik al 19 dagen, 23 uur en 40 minuten niet gerookt. Mijn hartslag is inmiddels weer normaal, net als mijn zintuigen en de hoeveelheid zuurstof in mijn bloed. En over 71 dagen functioneren mijn longen weer naar behoren. Tot die tijd ga ik af en toe nog even lekker dicht op willekeurige wildvreemde rokers staan. Om af te kicken. Hiep hoi.

Bron foto: woordenaar