Hoofdredacteur Debby: ‘De anderhalvemetermaatschappij faalt op de meeste plekken jammerlijk’

debby gerritsen

De anderhalvemetermaatschappij faalt op de meeste plekken jammerlijk. In het dorp is afstand houden misschien geen ingewikkelde zaak, maar in de stad, het ov of op feesten en partijen is het nog knap lastig. Nietwaar, Ferd?

Och, wat heb ik genoten van de serene rust aan de Amsterdamse grachten afgelopen voorjaar. Maar inmiddels puilt de stad weer uit met toeristen op huurfietsen. De Amsterdammers zelf kunnen er trouwens ook wat van.

Afgelopen vrijdag reserveerde ik op een een terras in de Amsterdamse Pijp. De verplichte aanbetaling van € 25 per persoon moest voorkomen dat het restaurant met lege no-show tafels kwam te zitten, maar het terras kolkte van mensen die elkaar innig omhelsden.

Of we subiet konden bestellen, fluisterde de sexy ober met Frans accent op minder dan 1,5 centimeter in mijn oor terwijl hij een glaasje champagne inschonk. De volgende hongerige shift stond om negen uur aan de poorten te rammelen. Heel even leek het gewoon weer 2019. Bomvolle horeca met authentiek arrogante Amsterdamse bediening, ik had het bijna gemist. En dit terras is geen uitzondering. Feit is dat we steeds losser worden met de coronaregels, als we die al probeerden te na te leven.

Lees ook:
Hoofdredacteur Debby: ‘Je kunt er schamper over doen, maar het feit is dat we graag naar andermans ongemak, drama en uitspattingen kijken’

Onderweg naar dat terras stond ik te wachten op de pont. Voor de oversteek van vijf minuten in de buitenlucht is een mondkapje verplicht. Er staan controleurs op de kade, maar de helft van de passagiers draagt het mondkapje verkeerd of trekt ’m af zodra de pont vertrekt.

In onze buurlanden zijn ze strenger. In Duitsland kom je geen café of tankstation binnen zonder mondkapje en in Frankrijk krijg je een geldboete (meer dan 915.000 keer) als je kaploos een croissant haalt. Maar het kan nog erger.

In de Indonesische stad Gresik moest een groep mondkapjes weigeraars voor straf graven delven voor coronaslachtoffers. Tijdens het graven droegen ze wel een mondkapje; hun principes gingen mee het graf in. Nederlanders voelen vooral weerstand bij het verplicht dragen van een mondkapje.

Ik snap dat best. Bij ‘verplicht’ schieten veel mensen (lees: ikzelf) in de anti-stall, en over het nut van het masker zijn de geleerden het ook niet eens. Een zinnig antwoord op die vraag krijgen we waarschijnlijk pas over een jaar, als we meer weten over het virus.

Tot die tijd houd ik mij gewoon aan de regels en volg ik bondskanselier Angela Merkels adagium: ‘Als we niet meer op elkaar vertrouwen, kunnen we wel inpakken’. Wil je meer weten over de zin en onzin van corona-maatregelen? Lees het in Viva deze week!

Debby Gerritsen

Hoofdredacteur VIVA

Volg Debby ook op social media:
Instagram | Twitter

Deze editorial is afkomstig uit VIVA 39-2020. Deze editie ligt vanaf 23 september in de winkel en kun je via de bestelbutton hieronder bestellen. 

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER«