Uitstervend ras: de huisvrouw

huisvrouw

De laatste tijd moet ik concluderen dat ik een uitstervend ras ben. Ik ben namelijk vooral huisvrouw. Af en toe lukt het me als freelancer een artikel in een blad geplaatst te krijgen en ik schrijf natuurlijk blogs, maar echt werk: nee. Ik ben zo’n moeder die eigenlijk altijd wel beschikbaar is voor uitjes van de kleuterschool, de ouderraad van het kinderdagverblijf en waar kinderen altijd kunnen komen spelen, want ik BEN TOCH THUIS.

Dat is soms lastig, omdat ik mijn zelfbeeld altijd op heb gehangen aan mijn salaris. Verdien ik geld, dan heb ik ook rechten. Verdien ik niks, dan is mijn enige recht (inderdaad) het aanrecht. Mijn man zag het overigens niet zo, het was mijn worsteling. Inmiddels ben ik 33 weken zwanger, dus kan ik me best verzoenen met dit feit. Tenzij ik weer eens een krant opensla. Vandaag las ik dat steeds meer vrouwen meer verdienen dan hun partner. En oh, wat lijkt me dat opwindend!

De reden dat vrouwen meer verdienen is dat ze vaker hoger opgeleid zijn dan hun man. Volgens het artikel is het aantal vrouwen dat havo of vwo doet en daarna een hogere beroepsopleiding of universiteit volgt de laatste twintig jaar explosief toegenomen. Ze studeren daarnaast sneller af dan hun mannelijke leeftijdsgenoten. Logisch dus dat ze eerder aan hun loopbaan beginnen en daardoor uiteindelijk meer gaan verdienen. Cool dus. Of eh…toch niet?

Nee. Want vrouwen blijken er niet mee te koop te lopen. De traditionele rolpatronen, waarin de man het meeste geld verdient, lijken moeilijk te doorbreken. En dat is niet zo gek. Ten eerste wordt een man sneller depressief als zijn vrouw meer verdient. Ten tweede vinden vrouwen hun man minder seksueel aantrekkelijk als zij vrouwentaken over gaan nemen, zoals koken en poetsen, volgens columnist Jan Heemskerk.

Eens denken, wat zou ik doen als ik meer zou verdienen dan mijn partner? Mijn fantasie slaat al snel op hol: hoe heerlijk moet het zijn om naar huis te bellen en gewoon te kunnen zeggen: ‘ik ben wat later’ en dan geen oppas te hoeven regelen. Hoe fijn lijkt het me om (dure) pumps te kunnen kopen, zonder eerst even te overleggen. Of ’s avonds gewoon aan te schuiven aan een gedekte tafel? Maar ho: als ik probeer mijn man voor te stellen met een kookschort om, is de grens van mijn fantasie bereikt.

Het wordt dus hoog tijd dat we iets aan die traditionele rolpatronen doen. Het is fantastisch dat vrouwen meer gaan verdienen. Het is hun verdienste ook na het volgen van die studies en het harde werk. Dat de seksdrive daardoor minder wordt, is eigenlijk bizar. En volgens mij ook niet nodig. Mijn man is een bankman, dus ook al verdient hij meer, is dat iets om opgewonden van te raken? Stel hem voor, achter zijn laptop….de hele dag zittend…mwah. Gaat hij echter in het weekend (onbetaald) een loungebank in elkaar zetten, dan trek ik hem met alle plezier over het aanrecht.

Ja, ik ben het vleesgeworden rolpatroon: ik verdien minder dan mijn man, ben voornamelijk huisvrouw en zwanger van de derde. Gelukkig voor alle vrouwen, ben ik dus een uitstervend ras. Mijn dochters zullen het vast heel anders aanpakken. En tegen die tijd vinden mannen het misschien wel weer heel opwindend: een vrouw die meer verdient.

CC foto: anitazwart