Hypermarché

In mijn toplijst van ‘favoriete bezienswaardigheden in het buitenland’ staat de supermarkt op een eenzame eerste plaats. In de supermarkt krijg ik het gevoel dat ik onderdeel ben van het dagelijks leven. Hier vind je de spullen die de lokale bevolking in huis haalt, in tegenstelling tot de vreemde voedingswaren die op toeristenbazaars te koop zijn.

En als ik dan toch gouden medailles aan het uitreiken ben, is de hypermarché onder de buitenlandse supermarkten mijn absolute favoriet. Afgelopen week was ik in Frankrijk. Ik kwam daar om te schrijven, iets wat me in het dagelijks leven niet altijd even goed lukt. De locatie van de schrijfweek was ver van de bewoonde wereld: geen internet, geen afleiding.

Tot ik er op de tweede dag achter kwam dat in Hirson, zo’n 15 kilometer van de retraitelocatie, een hypermarché zat. Ik had mijn auto bij me en wist meteen twee liefhebbers op te trommelen die ook mee wilden. In plaats van te schrijven, liepen we die middag twee uur lang rond in de Auchan. Ik nam maar geen karretje, want ik was niet van plan veel geld uit te geven; ik wilde vooral graag rondkijken.

Terwijl de een afging op droge worsten en Franse wijnen en de volgende een bijzondere chocoladesoort ontdekte met quinoa erin, werd ik leip van zo’n beetje alle dingen die we thuis niet hebben. Babybel-geitenkaasjes! Douchegel van Le Petit Marseillais voor maar 2 euro per fles! Een verjaardagskaart met Franse tekst! Die uitroeptekens dacht ik er in mijn hoofd steeds bij, voor de duidelijkheid.

Al snel zat er dus een flinke kop op mijn winkelmandje. Geen van de spullen die erin zaten had ik echt nodig, maar verdorie, ik wilde ze wel hebben. Dan maar een iets hoger vakantiebudget, besloot ik, en ik nam het hele zwikje mee naar de kassa. Ondanks de lage prijzen per artikel liep het totaalbedrag al snel in de tientallen euro’s. Ik werd er weer aan herinnerd wat het nadeel is van zo’n hypermarché: je kunt er beter niet naartoe gaan zonder hyperportemonnee.

CC foto: Stijlfoto