Ik wil geen biggetje meer zijn

Leef iedere dag alsof het je laatste is. Dat motto heb ik mijn hele vakantie lang ter harte genomen en ik kan zeggen: het heeft me niets goeds gebracht. Aan het eind van die drie zonnige weken was ik blut, dik en katerig. Niet de beste manier om weer aan je werkende leven te beginnen.

Strakke tiener
Van mijn vijftiende tot mijn zeventiende fietste ik vijf dagen per week naar school. Nu doen wel meer tieners dat, alleen overbrugde ik dagelijks de afstand tussen Annermoeras en Haren: 18 kilometer. Dat komt neer op 36 kilometer per dag en 180 kilometer per week – en dan laat ik buiten beschouwing dat ik na school vaak nog even naar Groningen fietste of in het weekend mijn fiets pakte om de kroeg in Zuidlaren te bezoeken. Mijn conditie was tiptop en mijn slanke lijn paste in iedere broek, zonder dat er iets overheen blubberde. Ik werkte heel wat chips weg, maar door al dat gefiets kwam ik amper aan.

Vadsige student
Dat werd wel anders toen ik ging studeren. Ik ging in Groningen wonen en pakte ’s ochtends vaak de bus naar college. Combineer die drastische beweegstop met een behoorlijk ongezond eetpatroon en het is niet zo gek dat ik in no time twee kledingmaten was gegroeid. Ik trachtte mijn uitdijende figuur onder controle te krijgen door minder te eten en meer te roken, maar ik kan in alle eerlijkheid zeggen dat dat bepaald geen succesnummer was.

In balans… of niet?
Toen ik ging samenwonen met mijn vriend werd mijn eetpatroon weer wat normaler en mijn lichaam kwam langzamerhand weer in de juiste verhoudingen. Weliswaar verhoudingen in maat 40, maar toch was het een stuk beter dan die bierbuik van een jaar eerder. Het is echt een stuk makkelijker om voor twee personen te koken; in mijn eentje at ik vaak snel een broodje of gooide ik een pizza in de oven. Sinds 2007 was mijn gewicht redelijk constant, maar de laatste tijd heb ik mezelf weer een beetje laten gaan. Ik durf bijna niet meer in bikini te lopen, uit angst dat een nietsvermoedende houthakker mijn bovenbenen voor sequoiabomen aanziet en er spontaan in begint te zagen.

Operatie Grieksos Bikinilijvos
Tijd voor actie, want volgend jaar staat er een zeilvakantie in Griekenland gepland. En reken maar dat ik me dan niet als een beschaamd drilpuddinkje in mijn pareo wil verstoppen! Ik heb mijn lijf zelf zo gemaakt door lekker vies ongezond te eten en de hele dag op mijn luie zuignap te zitten, dus ik ben de enige die ervoor kan zorgen dat daar verandering in komt. Daarom ben ik begonnen met mijn eigen Operatie Grieksos Bikinilijvos (dus hup van die bankos en blijf van de chipsos). Oftewel: een gezonder eet- en leefpatroon. Als extra stokkos achter de deuros geef ik hier af en toe een update van mijn vorderingen (en tegenslagen). Dus voel je vrij om mee te lezen, mee te doen of tips te delen!

Foto: Erik Przekop