Ik kan niet met lucifers omgaan

Aansteker halen. Nog eentje voor op mijn Vergeetlijstje. Nee, ik ben niet weer begonnen met roken, want dan had ik nu allang en breed een verzameling aanstekers in mijn tas geaccumuleerd zonder enig idee te hebben waar ze allemaal vandaan kwamen. Mijn tas is echter leeg (oké, oké, er zitten heel veel bonnetjes, kruimels, testertjes en pennen in, maar op aanstekergebied is er niet veel te halen). En dat is problematisch, want ik moet echt, echt, écht iets hebben om de kaarsjes mee aan te steken.

Geen geduld

Maar Lis, daar zijn lucifers toch voor? Nou, lucifers kunnen de pot op. Als je ooit iets enorm grappigs en tegelijkertijd supertriests wilt zien, moet je bij mij thuis een verborgen camera opstellen en kijken hoe lang ik erover doe een lucifer brandend te krijgen. Want ik kan het niet. Ik weet het: Kan Niet licht op het kerkhof en Wil Niet ligt ernaast (wat dat in vredesnaam ook maar mag betekenen), maar mijn lucifer-afstrijk-skillz reiken aanzienlijk minder ver dan mijn geduld.

Lang, dun en breekbaar

Ik moet me redden met een pak lange lucifers. Ooit heb ik ze waarschijnlijk cadeau gekregen in een kerstpakket of zo, geen idee. Bij lange lucifers is het eerste probleem dat ze zo lang zijn. Lang en dun. Krak! Ja hoor, daar breekt mijn eerste poging al doormidden.

JA! O, toch niet

Probleem nummer 2 is het ieniemieniepienie kleine strijkvlak op de onderkant van de luciferdoos. In plaats van de hele (gigantisch lange) zijkant van een strijkvlak te voorzien, moet ik het doen met het priegelige vierkantje dat aan de hoekjes een beetje omgekruld is. Lau lukt het in één keer. Mij kost het gemiddeld een kwartier, twee nagels en vijf lucifers. Soms springt er een hoopgevend vonkje omhoog, maar negen van de tien keer blijft het daarbij.

LAAT MAAR

De kop van de lucifer springt er trouwens ook regelmatig af. Je weet wel, dat stukje zwavel waarmee je op magische wijze vuur kunt maken. Geen kop, geen vuur. Zodra de lucifer zijn kop verliest, verlies ik mijn geduld. Fuck dit. Dan knip ik wel gewoon een lampje aan, hoor. Stom gedoe. Wie heeft eigenlijk bedacht dat kaarsjes gezellig zijn?

En er was licht

Ik weet het niet, maar ik ben het wel met die persoon eens. Kaarsjes geven me hoop dat januari heus wel voorbij gaat, dat februari misschien wat minder depressief wordt en dat binnenkort het voorjaar écht aanbreekt. Ik schrijf het nog maar eens een keer met koeienletters op mijn hand. Fuck lucifers. AANSTEKER HALEN.

25-jarige schrijfster van hysterisch vrolijke chicklit. Gek op felgekleurde kleding, konijnen knuffelen en wilde plannen maken. Chocolade is mijn drug.