Ik. Wil. Geen. Huurtoeslag.

Het was al een paar jaar aan de gang. We verdienden te veel voor huurtoeslag, dus moesten we het elk jaar terugbetalen. Maar opzeggen: dat lukte niet.

Scheefwoonpremie
We hebben het geprobeerd. Echt waar. Omdat mijn vriend en ik woonden in een huurhuis van de woningstichting, voelden we ons al zo bezwaard. We waren rasechte scheefwoners. Maar dat de Belastingdienst ons daar ook nog elke maand een premie voor gaf, ging wel erg ver. Dat vonden ze trouwens zelf ook. Aan het einde van elk kalenderjaar moesten we namelijk het te veel ontvangen bedrag terugstorten. Erg omslachtig en ook nog riskant, want het geld per ongeluk uitgeven is zomaar gebeurd.

Net zo makkelijk
Mijn vriend heeft dus meermalen gebeld om de huurtoeslag stop te zetten. Wat de reden precies was weet ik niet meer, maar elke keer dat hij erover belde, werd zijn verzoek niet ingewilligd. En het was toch net zo makkelijk om het gewoon te houden? Want misschien zouden we toch wel recht hebben op een klein beetje, en dan konden we de rest gewoon terugbetalen. Nou ja, prima dan. Als zij het niet willen dan laten we het zo.

Hypotheekrenteaftrek én huurtoeslag
Maar nu hebben we een koophuis. Wij dachten: dan moet het toch wel lukken. Dus opnieuw belde hij de Belastingdienst, om door te geven dat we verhuisd waren en zodoende de huurtoeslag wilden opzeggen. Wilt u die dan niet voor uw nieuwe huis aanvragen? Nee, want het is een koophuis. Daarmee zou de kous toch wel af moeten zijn? We krijgen nu immers hypotheekrenteaftrek en je kunt me veel wijsmaken, maar twéé bijdrages van de Belastingdienst, dat is te gek.

O nee!
Het wonder geschiedde. Een paar dagen later kregen we een brief in de bus waarin netjes stond dat de huurtoeslag voor het oude adres was beëindigd. Wat er ook bij stond, was het volgende (in ongeveer deze bewoordingen): ‘Wij hebben nog geen gegevens ontvangen over uw nieuwe woning. Geeft u dit zo snel mogelijk door, dan kunt u weer huurtoeslag krijgen.’ O nee!

CC foto: [sic]