Irritant gelukkig

De laatste tijd houd ik me een beetje op de vlakte, vooral op social media. Sommige dingen hoeven anderen niet te weten en sommige dingen wil ik er gewoon ook niet in wrijven. Dat ik gelukkig ben bijvoorbeeld. Toch kan ik het niet verbloemen, ik ben in extase bijna. Ik kan het wel van de daken schreeuwen, maar liever blijf ik gewoon dagen in bed, knuffelen met mijn vriendje.

Iedereen is lief
Kan natuurlijk niet. Er moeten ook dingen gebeuren. Werk ofzo. Onze bouwval omtoveren tot een paleisje. Waar we dan ook mee bezig zijn. We zijn druk, maar het kan me echt allemaal niets schelen. Ik hou van mijn werk, ik hou van mijn vriendje, ik hou van het leven, van mijn vrienden en familie. Van alles en iedereen. Ik ben irritant gelukkig. Ik ben dankbaar voor alles, lach de hele dag, vind iedereen lief en schattig. Doe graag van alles voor anderen.

Afvallen met chocolade
Vrolijke muziek staat op, lovesongs. Wat spontaan tot dansen leidt. En oh ja, ik ben afgevallen. Al mijn jurkjes passen weer. Al mijn jurkjes! Het is ongelofelijk. Zie je nou, afvallen is een state of mind. Afvallen met chocolade toe, iedere dag. Mijn karatekinderen zijn ook extreem goed bezig. We organiseren samen van alles en ze hebben met z’n allen pas geweldig goed gepresteerd op het NK.

Zo’n high blijft nooit lang duren, hoor ik je denken. Als alles zo goed gaat, kan het alleen maar slechter gaan. Of misschien kan ik wel iets heel vervelends verwachten, karma wise. Een gelukkige stilte voor de storm.

That’s enough out of you!
Dan uit het niets voel ik me inderdaad rot, rotter, rotst. Als ik me dan toch ineens heel moe voel van de Pfeiffergekte, per ongeluk zwicht voor een groot stuk taart waarna ik me opgeblazen voel en mensen dan ongecensureerd hun mening over mij en mijn leven ventileren tegen mij. Van die opmerkingen waar ik in gelukkige staat om moet lachen en denk “gekkie, gooi het er maar uit” en het achteloos naast me neer leg. Maar in dat kleine momentje van zwakte voelt die bouwval zonder douche, het gesjouw van hot naar her, die wijzer op de weegschaal en ongefundeerd kritiek niet zo heel tof. Als de zon even achter de wolken verdwijnt.

Gelukkige sloeber
Maar ach, al heb ik bijna geen centjes, leef ik uit verhuisdozen, gaat niet alles volgens plan en zijn mensen niet altijd even subtiel (oh wacht, ja dat dus!), het maakt de karmabalans vast in orde. High zijn van geluk moet uitzonderlijk blijven, dan is het makkelijker te herkennen en te waarderen. En al ben ik niet de hele dag door gelukkig, ik ben het wel iedere dag, al is het maar een beetje. Dat heb ik te danken aan mezelf, maar vooral aan de lieve mensen in mijn leven.

Thanx.

© Beeld: Chantal Straver
Lees hier meer blogs van Chantal