Blog: Vrouwen zijn irritant. En mannen ook

vrouwen-kaartlezen

Het was 21:30u en het bier vloeide rijkelijk. De borrel was gezellig en het aantal decibel nam in rap tempo toe. Het groepje mannen waar ik mee had gekletst over de belangrijke eigenschappen in een vriendin was een leuk gezelschap. Stuk voor stuk hadden ze een vlotte babbel en de grappen vlogen over en weer.

“Soms wat wispelturig”
Nadat alle complimentjes over vrouwen vergeven waren, vroeg ik ze – als tegenhanger – naar de irritante trekjes van de vrouw. Het begint wat aarzelend, ze willen me niet kwetsen. Denk ik. Hoop ik. Dat zou ik dan weer galant vinden. Voorzichtig steekt de eerste van wal: ‘Vrouwen zijn soms wat wispelturig’.

Hek van de dam
“Nou, bij elke situatie verandert hun mening weer’, volgt de jongen met de rode broek en daarmee is tevens het hek van de dam. Wij vrouwen hebben teveel woorden nodig, opmerkingen schieten al snel in het verkeerde keelgat, ruzies zijn maar moeizaam bij te leggen, we zijn onzeker over ons uiterlijk en kleding, we draaien om de waarheid heen etc etc.

“En..”, zegt de jongen in de rode broek weer, “Ik word zo moe als ze de route gaat bepalen he. Zelfs met de iPhone in haar hand kunnen we verdwalen. Als we een afslag nemen, dan draait ze de telefoon mee!”. Je begrijpt, hij had de lachers op zijn hand. Ik probeerde de situatie te redden en ons vrouwen te verdedigen, maar de mannen hadden elkaar helemaal gevonden. Het testosteron nam de overhand en ‘de vrouwen’ werden nog lang besproken.

De beurt aan de vrouwen
Een paar dagen later zat ik met een groep meiden aan tafel. Ik vroeg hen hetzelfde, de irritante eigenschappen van mannen. Er was aanzienlijk minder bedenktijd nodig. “Hij weet nog steeds niet hoe de oven werkt!”, hoor ik naast me. “Ja, of als we in de supermarkt lopen, dan loopt hij gewoon achter me aan. Werkelijk geen idéé wat we nodig hebben”. “Sokken, altijd náást de wasmand” vult een ander enthousiast aan. Dat herken ik en bevestig haar bevindingen. De vriendin die in de keuken was komt terug gelopen: “Weet je, weet je wat écht irritant is… mannen in een kroeg met de opmerking ‘lach eens’. Ik ben toch geen trekpop?!”. We lachen hardop.

Het is al laat als ik thuiskom en zie dat de lichten al uit zijn. Met het lichtje van mijn telefoon schijn ik op de vloer en loop ik zachtjes de slaapkamer in. Voordat ik in bed wil stappen valt mijn oog op twee verfrommelde donkerblauwe sokken naast het bed. Ik kan een glimlach niet onderdrukken.

Ik ook van jou.

CC foto: Sabrina M