Peuterpraat: ‘Na 3 uur in de Efteling had onze dochter niet per se meer genoten dan op een gemiddelde dag’

PEUTER PRAAT

Jan (39) deelt zijn papa-perikelen met ons. Hij is vader van peuter Daantje (1) en wist vanaf de geboorte eigenlijk al gelijk: zijn leven zal nooit meer hetzelfde zijn.

Wees gerust, ga naar de Efteling. Momenteel de veiligste plek van Nederland. De genomen C-maatregelen zijn draconisch. Maar niet in het minst storend. Want je bent in de Efteling, en je hebt 90 euro betaald voor twee kaartjes (dreumesen gratis!) en een parkeerticket om nondeju te #genieton. Dat laat je je niet zomaar afnemen. Ook al word je er voortdurend op geattendeerd om je ook echt aan de regels te houden. Maar omdat dit niet op een vervelende manier gebeurt, gedwongen via een wet of een BOA-laaf met gummiknuppel en pepperspray die de wet komt handhaven, maar gewoon, door vriendelijk lachend personeel – zoals ze daar nu eenmaal niet anders kunnen – is het allemaal prima. Je stelt je zelfs voor dat het erbij hoort, in dit fantasieland. Lekker met je gezin een dagje uit in je eigen sprookjesbubbel van 1,5 meter.

Ons kind houdt uiteraard van snelheid. Op een fiets hard van een Nijmeegse heuvel af, of gierend van een glijbaan leidt automatisch tot veel gekir en geschreeuw. In een koets rondjes draaien op een indoor draaimolen aangedreven door een zwaar ronkende dieselmotor uit de pre-industriële revolutie, is andere koek. #Huilon. #Krijson. Ook het sprookjesbos was een dikke no-go. Geiten en kabouters zo groot als mensen en bijna levensechte kindjes die gevangen in een kooi naast een huisje van koek de vrijheid staan te wensen. Veel te verwarrend. Laat staan een manshoge wolf met grijnzende bek, die je oma wil opeten. Alsof de senioren het al niet moeilijk genoeg hebben #knuffelon.

Uiteindelijk vond ze haar rust en plezier bij de paddenstoelen waar muziek uitkwam. En bij de eendjes “gak gak”. Vooral bij de eendjes. Eendjes zijn gelukkig overal in de Efteling. Gewone eendjes, geen sprookjes. Precies dezelfde trouwens als in het gratis park om de hoek, maar als je zo gaat denken, kun je nergens meer plezier uit halen.

Dus. Op de traptrein na, had onze dochter na 3 uur niet per se meer genoten dan op een gemiddelde dag. Papa wel. Die had ouderwets in sneltreinvaart anderhalve zak te kleine kleffe witte bolletjes opgevreten. De helft met ham, de rest met salami. Een rol fruitella naar binnen gewerkt plus een portie poffertjes met Nutella. En in de baron gezeten, en ook de volgelrock (2x). Mijn vriendin hoefde niet zo nodig in de attractiemodus. Die wordt, vreemd genoeg vanaf dat ze moeder is, al misselijk van een schommel #draaion. Toch gunde ik haar ook een volwassen bezienswaardigheid, en we doken het carnavalsfestival in.

Dat was prijs. Misschien omdat de dochter al redelijk bekend was met Joki, via de avonturen die hij op YouTube beleeft met zijn vriendinnenvogeltje Jet. Joki heet trouwens voluit Joki de Pretneus. Weinig mensen weten dat #gratisleron. Ik vind het een logische naam. Ademloos zat ons dappere dochtertje van anderhalf zich in het donker te vergapen aan Joki en de internationale pret die hij aan het beleven was met zijn wereldwijde vrienden. 8 min en 32 sec lang.

Hoe ik dat zo precies weet? Omdat we sinds de Efteling elke dag minstens drie keer de Online Ride van het carnavalsfestival op hebben staan. Wordt ze vrolijk van, en rustig tegelijk. Leunt ze lekker achterover tegen een van ons aan. En gaat ze op gezette momenten klappen, en dingen benoemen die eraan komen. En swingen op de muziek. Wat ik snap. Ik vind het liedje van het carnavalsfestival het beste kinderliedje ooit. Ik zet ‘m zelf wel eens op. Als ik alleen ben. Gewoon. Om de pretneus in me naar boven te halen.

Daarna beleef ik op YouTube de Baron opnieuw, stap ik nog even in de online Fata Morgana om vervolgens in mijn eigen sprookjesbubbel van 1,5 meter de boze buitenwereld in te stappen en de eendjes te gaan voeren in het park.

“Gak gak”. Vreemde tijden. Nog steeds.

Over Jan

Jan is 39 en is vader van Daantje. Hij neemt je mee in zijn leven als papa van een jonge peuter. Voor VIVA.nl schrijft hij over elk klein en groot dochterlief en -leed. Als Jan niet tot aan zijn ellebogen in de poepluiers zit, is hij tekstschrijver en vertaler voor zijn eigen tekstbureau Hermsen Schrijfwerk.

Lees ook: Peuterpraat: ‘Mooie Nel is de laatste weken mijn beste vriendin’