Peuterpraat: ‘Mooie Nel is de laatste weken mijn beste vriendin’

PEUTER PRAAT

Jan (39) deelt zijn papa-perikelen met ons. Hij is vader van peuter Daantje (1) en wist vanaf de geboorte eigenlijk al gelijk: zijn leven zal nooit meer hetzelfde zijn.

Dag 5, dinsdag 17 maart

Lief Coronadagboek. Ik loop over straat. Avondommetje. Woord van de dag: stoepkrijt. Thuisonderwijs vindt stiekem toch buitenshuis plaats. Hinkelen behoort blijkbaar tot het curriculum. Snap ik. Ik neem me voor om dat weer op te pakken. De zon is net onder. Ik ruik de lente, vers gemaaid gras en bekende bloesemgeuren van bekende en onbekende floraobjecten. En de magnolia. Die ook in het avondlicht overal de show steelt. Dan klinkt er aanzwellend applaus, vanuit huizen, tuinen en galerijen. Ik stop. Adem heel diep in en klap mee. In de verte hoor ik vuurwerk.

Dag 6, woensdag 18 maart

Mijn dochter maakt een tekening voor alle opa’s en oma’s in verzorgingstehuizen. We sturen hem online op naar Clubgoud. Voor een keer lappen we dochters streng bewaakte privacy aan onze laars. We doen er ook een paar actieplaatjes van haar bij.

‘Je kunt maar een opgeruimd uitzicht hebben.’

Mijn vriendin heeft een indoor schommel besteld. Voor de slaapkamer. Van onze dochter. Gegarandeerd een uur plezier, verspreid over de dag. Tijdens de ochtendslaap maak ik de, van het onderbuurmeisje geleasede, postzegelvoortuin coronaklaar. Voor als de lockdown komt. Je kunt maar een opgeruimd uitzicht hebben.

Dag 7, donderdag 19 maart

’s Ochtends weer naar de Waal met de dochter. Op de stoep ligt een dode muis. Stil. Is het vanochtend. Ik denk aan de pest. Die met de builen en een sterftecijfer van 60%. Dat was pas een aderlating. Onze virologen weten veel, maar tegelijk nog weinig. De geneesheren van toen tastten totaal in het duister. Ik prijs ons gelukkig.

’s Middags werk ik. Dat draait gelukkig gewoon door. Ik ben een fortuinlijke zzp’er, met grote klanten die niet zomaar omvallen. Ik prijs mezelf gelukkig.

Dag 8, vrijdag 20 maart

Vandaag moet ik veel denken aan de boeken van de Japanse schrijver Haruki Murakami. De hoofdpersoon komt daarin steevast terecht in een vreemd soort parallel universum. Check. Ook leeft hij altijd een sober, gestructureerd leven. Weinig uitspattingen, maar wel met tevredenheid.

‘Daarbinnen ben ik tevredener dan ooit.’

Bij elk boek spreekt me dat weer aan. Niet per se het eentonige gedeelte, maar wel het tevreden zijn met wat je hebt. De keuze is momenteel veel minder reuze, en daarmee valt veel ruis weg. Ik keer daarom net als velen lekker naar binnen. En hoe overweldigend groots en dreigend de huidige situatie ook is, daarbinnen ben ik tevredener dan ooit. Met mijn gezin, mijn werk, mijn vrienden en familie, en, ik zeg het gewoon, met de hele mensheid. Want die heb ik momenteel best hoog zitten met alle bakken vol verbondenheid en positiviteit.

Dag 9, zaterdag 21 maart

Dat hele naar binnen keren is natuurlijk prima, maar er moet wel gezopen worden. Zeker nu. Ik heb op dat vlak een drukke zaterdag voor de boeg. Vanavond eerst een online borrel met vrienden. Daarna een online pubquiz via parallel universum Zoom, georganiseerd door een vriend. Ik geniet enorm. Want hier had ik behoefte aan. Mensen zijn te gek. Ik drink veel Jopen-bier. Mooie Nel is de laatste weken mijn beste vriendin. We eindigen tweedes.

Dag 10, zondag 22 maart

Vandaag herbeleef ik het EK 88. Als jongetje van 8 was dat mijn eerste echte ontmoeting met Koning Voetbal. Je kon slechter aftrappen. Ik zou zweren dat ik buiten gejuich hoor bij de bevrijdende 2-1 van San Marco tegen de Duitsers. ’s Avonds stel ik mezelf een haalbaar creatief doel. Anders hoor je er niet bij. Vier nieuwe nummers met gitaar, voor het einde van de coronacrisis. Negatief voordeel: hoe langer die duurt, hoe haalbaarder het doel. Ik begin met ‘Schuilen bij jou’ van ‘The Kik’.

Dag 11, maandag 23 maart

Vandaag weer een persconferentie. Godzijdank geen totaal straatverbod. Dat vrezen we stiekem, met onze bovenwoning zonder noemenswaardige directe naar-buiten-loop. ’s Avonds weer een pubquiz, met andere vrienden. Die heb ik online verrassend veel. Weer tweedes. Weer Mooie Nel.

Ach, weet je. Mocht de boel écht op slot gaan, dan overleven we dat ook wel weer.

Hou jullie taai.

Lees ook: ‘We moeten voor elkaar zorgen in deze tijden. Dus ik koop een sixpack Corona en zet het voor zijn huis neer’

Over Jan

Jan is 39 en is vader van Daantje. Hij neemt je mee in zijn leven als papa van een jonge peuter. Voor VIVA.nl schrijft hij over elk klein en groot dochterlief en -leed. Als Jan niet tot aan zijn ellebogen in de poepluiers zit, is hij tekstschrijver en vertaler voor zijn eigen tekstbureau Hermsen Schrijfwerk.