Kalknagels in de zon

Vrolijk sta ik onder de douche. Op de wasbak mijn tablet waar een Cubaans deuntje uitkomt. Mijn twee vierkante meter-badkamer vult zich met stoom en ik waan me in een Turks stoombad. Mijn wintervachtje moet eraan geloven, de zon schijnt en ik heb een nieuw roze scheermesje gekocht.

Het liefst zou ik schrijven dat ik mijn benen om de dag scheer, zelfs in de winter. En dat ook mijn oksels geheel haarloos door het leven gaan. En dat mijn bikinilijn van nature in een perfect recht streepje groeit. Niet te dik, niet te dun, niet te kort, niet te lang. En dat zowel de nagels van mijn handen als de nagels van mijn voeten er altijd perfect verzorgd uit zien en meestal – ik wil niet eens overdrijven – voorzien zijn van de nieuwste modekleur.

Maar niets is minder waar. Als de zon ineens – zoals nu – gaat schijnen, moet ik als een gek naar de drogist om allerlei middeltjes te kopen tegen mijn winteroutfit.
Scrub, bodylotion, scheerschuim, scheermesjes – verschillende voor verschillende doeleinden – nagelvijl, eeltrasp, nagellakremover, nagellak in een leuk kleurtje, bruin-zonder-zon, haarmasker, gezichtsmasker, nagelriemolie, nagelverharder. En ga zo maar door.

Nu ik zo onder die douche sta, ontdoe ik mijn oksels, bikinilijn, benen en ja, zelfs mijn tenen, van hun ‘wintervachtje’ en dat op de maat van het Cubaanse deuntje. Ik voel me al best wel lentefris maar zie dan ineens mijn teennagels. Ik kijk er een minuutje beteuterd naar en stap dan onder de douche vandaan om die dingen eens flink onder handen te nemen.

Na een hele rol wattenschijfjes te hebben verspild aan mijn nog-steeds-niet-zo-zomerse-teennagels, zie ik ineens een gelige vervormde brokkelige nagel. Ik pak mijn tablet, zet dat irritante Cubaanse deuntje uit en ga naakt zitten googlen waarom mijn nagel er zo ongelooflijk onaantrekkelijk uitziet.

Een kalknagel. De zon schijnt en ik heb een kalknagel. Ofwel schimmelnagel. Maar dat klinkt heel vies. Viezer dan kalknagel in ieder geval.
Hup, een joggingbroek aan – of iets wat daar op lijkt – en weer terug naar de drogist. Kijken of ik die nagelverharder nog kan omruilen voor een ‘anti-kalknagel-goedje’.