Kiki: #47: ‘Ik weet niet hoe snel ik mijn onderbroek en T-shirt moet uittrekken’

Kiki Faber (26) – inderdaad het nichtje van de welbekende Floor Faber – is pas verhuisd naar de grote stad Amsterdam, waar ze met haar grote mond, impulsiviteit en chaotische gedrag genoeg dingen meemaakt. Op viva.nl/kiki deelt ze elke week haar belevenissen.

Lees ook: Kiki #46: ‘Alles lijkt weg te vallen, alsof we hier met z’n tweeën zijn’

Zaterdag

Wat denkt Kees wel niet? Dat als ik met een andere man een gesprekje heb ik alleen aan neuken denk? Waarom dringt het maar niet tot hem door dat ik van hem hou? Alhoewel ik dat een tandje minder heftig voel door dit achterlijke jaloerse gedoe.

Die docent songwriting had Kees zo hard op zijn kaak geslagen dat het bloed eruit stroomde. Even dacht ik dat we naar de Eerste hulp moesten, maar Finn voelde aan Kees’ gezicht en zei dat er niets was gebroken. Hij gaf Kees een theedoek met daarin een paar ijsklontjes om de zwelling tegen te gaan. Veel heeft het niet geholpen, want de ene kant van zijn gezicht is dik en vuurrood. Hij ziet eruit als een pandabeer met ontstoken ogen en heeft knallende koppijn. Daarom heeft hij zich ziek gemeld. Het liefst had hij dat ik hem het hele weekend verpleegde en verwende, maar ik ben te boos. Toen hij nog sliep, ben ik snel opgestaan en de stad ingegaan.

Een duidelijk plan heb ik niet en daarom besluit ik eerst maar eens naar Floor te gaan. Het duurt lang voordat ze opendoet. ‘Je mag wel even bovenkomen, maar ik moet zo weg,’ schreeuwt ze. Het is een waanzinnige puinhoop bij haar thuis, of er is ingebroken. Op de bank staat een propvol koffertje dat ze uit alle macht dicht probeert te duwen. ‘Als ik erop ga zitten, doe jij die sluitingen dicht,’ zegt ze.

Wat we ook proberen, het lukt niet. ‘Je moet er gewoon niet zoveel instoppen. Waar ga je eigenlijk naartoe?’

‘Naar Madrid. Als ik ga, want ik weet het nog niet zeker.’ Ze haalt een trui, een jeans en een boek uit de koffer en dan sluit ie eindelijk.

Ik trek mijn wenkbrauwen op. ‘Ga je in je eentje?’

‘Nee, lang verhaal. Ik vertel het je nog wel.’

‘Is het een man? Heb je een vriend?’

Ze glimlacht zo lief dat een poolkap ervan zou smelten. ‘Nee. Ja. Nou ja, zoiets. Ik moet nu echt weg.’ Voor haar huis geven we elkaar een hug en ze zegt dat over een week terug is – als ze gaat. Ik kijk haar na als ze de straat uitloopt, de koffer ratelend achter haar aan. Met wie zou ze toch hebben afgesproken?’

Zondag

‘Als jij nu eens gaat liggen, dan kan ik je masseren,’ zegt Kees met in zijn hand een flesje olie. Ik weet niet hoe snel ik mijn onderbroek en T-shirt moet uittrekken. Kees gaat naakt over me heen zitten en begint met het bewerken van mijn schouders en bovenrug. Als hij beweegt voel ik steeds zijn penis tegen mijn rug en dat voelt heel geil. ‘Lekker hoor,’ zeg ik. ‘Maar bewerk ook eens mijn onderrug.’ Braaf doet hij wat ik zeg. Ik duw mijn heupen naar zijn handen, maar hij begrijpt de hint niet. ‘Nog een beetje lager. Nee, nog lager.’ Zijn vingers tasten van mijn billen naar mijn vagina, naar mijn clit. Hij streelt me langzaam, maakt rondjes, sneller. Oh man, wat heerlijk, kon dit gevoel maar voor eeuwig duren.

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief.

Jessica heeft een zwak voor (salsa)dansen, gekke taalfeitjes en de Spaanse cultuur. Voor VIVA schrijft ze over human interest, entertainment, reizen, liefde, seks, eten en al het andere wat haar bezighoudt.