Kiki #4: ‘Ik voel alle ogen in mijn rug prikken’

Kiki Faber

Kiki Faber (25) – inderdaad het nichtje van de welbekende Floor Faber – is onlangs verhuisd naar de grote stad Amsterdam, waar ze met haar grote mond, impulsiviteit en chaotische gedrag genoeg dingen meemaakt. Op VIVA.nl/Kiki deelt ze elke week haar belevenissen.

Zaterdag

Die ex van Floor was zo dronken dat hij in het café door zijn hoeven ging. Toen zei Floor dat ze hem naar huis wilde brengen, en ik ben meegegaan. Floor regelde een Uber (Ik moet binnenkort even uitzoeken hoe dat werkt). De hele rit probeerde hij Floor te zoenen en zei hij dat hij haar terug wilde. ‘Houd daarmee op, Ferdy, ’ zei ze steeds en dan duwde ze hem weg. Hij kon bijna niet op zijn benen staan en daarom hebben we hem naar zijn appartement gebracht. Ik heb nog nooit zo’n puinzooi gezien. En het stonk er! Toen ik iets over de grond zag schieten dacht ik dat het een rat was. Ik schrok zo dat ik keihard gilde. Volgens Floor was het een muis – of dat niet goor is. Nadat Floor Ferdy op bed had geduwd – en ze zich van hem had weten los te worstelen – zijn we teruggelopen naar het café waar onze fietsen stonden. De hele weg heeft Floor bijna niets gezegd. Ik denk omdat ze echt met die Ferdy zit. Ik zou nooit voor zo iemand kunnen vallen, hoe goed hij er ook uitziet. Toen we bij de fietsen waren zei ze: ‘Sorry, Kiek, dat deze avond zo raar eindigt. Ik vond het verder supergezellig.’ ‘Ik ook!’ zie ik en toen heb ik haar een hug gegeven. Ze zag er zo verdrietig uit.

Maandag

Zul je altijd zien: dat het keihard regent op je eerste werkdag. Met de tram of de bus ben ik twee keer zo lang onderweg en daarom ga ik toch met de fiets. Gelukkig heb ik mijn regenpak nog steeds. Ik trap flink door, maar dankzij de fikse tegenwind kom ik bijna tien minuten te laat. Ik was eigenlijk van plan om mijn regenpak in de hal uit te trekken, maar daar heb ik nu geen tijd voor. Ik wacht niet eens op de lift, en ren de trappen op naar de juiste etage. Een tikje buiten adem zeg ik tegen de receptioniste dat ik voor meneer Dennis kom. ‘Het is mijn eerste dag.’ Ze trekt een wenkbrauw op en legt uit hoe ik bij zijn kamer komt. Ik loop langs bureaus met collega’s die op tijd zijn en het koffiezetapparaat waar een oudere vrouw en een meisje staan te kletsen. De een fluistert keihard: ‘Mijn god, wat was dat?’ Niets van aantrekken. Ik recht mijn rug en klop aan bij Dennis. Hij kijkt op van zijn computer zegt en zegt: ‘Wat is er met jou gebeurt? Ben je hierheen komen zwemmen of zo? Ga je eerst maar even afdrogen’. En dus moet ik weer langs het koffiezetapparaat en de bureaus en ik voel alle ogen in mijn rug prikken. Wanneer ik mezelf in de spiegel zie, begrijp ik wel waarom iedereen me zo raar aankeek. Ik zie eruit alsof ik uit een gracht ben opgedregd. Hoe kom ik deze dag door?

Beeld: Frederique Matti

Lees ook:

Kiki #1: ‘Wat is ie knap! Misschien hoef ik mijn huis niet eens uit voor avontuur’
Kiki #2: ‘Ik trek mijn bloes los van mijn bezwete rug en loop naar binnen’
Kiki #3: ‘Hij buigt zich naar me toe en ineens weet ik zeker dat hij me gaat zoenen’